Joel 2:2–11

²Dies tenebrarum et caliginis,

dies nubis et turbinis;

quasi mane expansum super montes

populus multus et fortis:

similis ei non fuit a principio,

et post eum non erit

usque in annos generationis et generationis.

³Ante faciem ejus ignis vorans,

et post eum exurens flamma.

Quasi hortus voluptatis terra coram eo,

et post eum solitudo deserti,

neque est qui effugiat eum.

⁴Quasi aspectus equorum, aspectus eorum;

et quasi equites, sic current.

⁵Sicut sonitus quadrigarum super capita montium exilient,

sicut sonitus flammæ ignis devorantis stipulam,

velut populus fortis præparatus ad prælium.

⁶A facie ejus cruciabuntur populi;

omnes vultus redigentur in ollam.

⁷Sicut fortes current;

quasi viri bellatores ascendent murum:

viri in viis suis gradientur,

et non declinabunt a semitis suis.

⁸Unusquisque fratrem suum non coarctabit,

singuli in calle suo ambulabunt;

sed et per fenestras cadent, et non demolientur.

⁹Urbem ingredientur, in muro current,

domos conscendent, per fenestras intrabunt quasi fur.

¹⁰A facie ejus contremuit terra,

moti sunt cæli,

sol et luna obtenebrati sunt,

et stellæ retraxerunt splendorem suum.

¹¹Et Dominus dedit vocem suam ante faciem exercitus sui,

quia multa sunt nimis castra ejus,

quia fortia et facientia verbum ejus:

magnus enim dies Domini, et terribilis valde,

et quis sustinebit eum?