Job 30:2–8

²quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo,

et vita ipsa putabantur indigni:

³egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine,

squallentes calamitate et miseria.

⁴Et mandebant herbas, et arborum cortices,

et radix juniperorum erat cibus eorum:

⁵qui de convallibus ista rapientes,

cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.

⁶In desertis habitabant torrentium,

et in cavernis terræ, vel super glaream:

⁷qui inter hujuscemodi lætabantur,

et esse sub sentibus delicias computabant:

⁸filii stultorum et ignobilium,

et in terra penitus non parentes.