Job 16:7–18

⁷Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus,

et si tacuero, non recedet a me.

⁸Nunc autem oppressit me dolor meus,

et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.

⁹Rugæ meæ testimonium dicunt contra me,

et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.

¹⁰Collegit furorem suum in me,

et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis:

hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.

¹¹Aperuerunt super me ora sua,

et exprobrantes percusserunt maxillam meam:

satiati sunt pœnis meis.

¹²Conclusit me Deus apud iniquum,

et manibus impiorum me tradidit.

¹³Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum:

tenuit cervicem meam, confregit me,

et posuit me sibi quasi in signum.

¹⁴Circumdedit me lanceis suis;

convulneravit lumbos meos:

non pepercit, et effudit in terra viscera mea.

¹⁵Concidit me vulnere super vulnus:

irruit in me quasi gigas.

¹⁶Saccum consui super cutem meam,

et operui cinere carnem meam.

¹⁷Facies mea intumuit a fletu,

et palpebræ meæ caligaverunt.

¹⁸Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ,

cum haberem mundas ad Deum preces.