Job 40–41

40¹Respondens autem Dominus Job de turbine, dixit:

²Accinge sicut vir lumbos tuos:

interrogabo te, et indica mihi.

³Numquid irritum facies judicium meum,

et condemnabis me, ut tu justificeris?

⁴Et si habes brachium sicut Deus?

et si voce simili tonas?

⁵Circumda tibi decorem, et in sublime erigere,

et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus.

⁶Disperge superbos in furore tuo,

et respiciens omnem arrogantem humilia.

⁷Respice cunctos superbos, et confunde eos,

et contere impios in loco suo.

⁸Absconde eos in pulvere simul,

et facies eorum demerge in foveam.

⁹Et ego confitebor

quod salvare te possit dextera tua.

¹⁰Ecce behemoth quem feci tecum,

fœnum quasi bos comedet.

¹¹Fortitudo ejus in lumbis ejus,

et virtus illius in umbilico ventris ejus.

¹²Stringit caudam suam quasi cedrum;

nervi testiculorum ejus perplexi sunt.

¹³Ossa ejus velut fistulæ æris;

cartilago illius quasi laminæ ferreæ.

¹⁴Ipse est principium viarum Dei:

qui fecit eum applicabit gladium ejus.

¹⁵Huic montes herbas ferunt:

omnes bestiæ agri ludent ibi.

¹⁶Sub umbra dormit in secreto calami,

et in locis humentibus.

¹⁷Protegunt umbræ umbram ejus:

circumdabunt eum salices torrentis.

¹⁸Ecce absorbebit fluvium, et non mirabitur,

et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus.

¹⁹In oculis ejus quasi hamo capiet eum,

et in sudibus perforabit nares ejus.

²⁰An extrahere poteris Leviathan hamo,

et fune ligabis linguam ejus?

²¹Numquid pones circulum in naribus ejus,

aut armilla perforabis maxillam ejus?

²²Numquid multiplicabit ad te preces,

aut loquetur tibi mollia?

²³Numquid feriet tecum pactum,

et accipies eum servum sempiternum?

²⁴Numquid illudes ei quasi avi,

aut ligabis eum ancillis tuis?

²⁵Concident eum amici?

divident illum negotiatores?

²⁶Numquid implebis sagenas pelle ejus,

et gurgustium piscium capite illius?

²⁷Pone super eum manum tuam:

memento belli, nec ultra addas loqui.

²⁸Ecce spes ejus frustrabitur eum,

et videntibus cunctis præcipitabitur.

41¹Non quasi crudelis suscitabo eum:

quis enim resistere potest vultui meo?

²Quis ante dedit mihi, ut reddam ei?

omnia quæ sub cælo sunt, mea sunt.

³Non parcam ei, et verbis potentibus,

et ad deprecandum compositis.

⁴Quis revelabit faciem indumenti ejus?

et in medium oris ejus quis intrabit?

⁵Portas vultus ejus quis aperiet?

per gyrum dentium ejus formido.

⁶Corpus illius quasi scuta fusilia,

compactum squamis se prementibus.

⁷Una uni conjungitur,

et ne spiraculum quidem incedit per eas.

⁸Una alteri adhærebit,

et tenentes se nequaquam separabuntur.

⁹Sternutatio ejus splendor ignis,

et oculi ejus ut palpebræ diluculi.

¹⁰De ore ejus lampades procedunt,

sicut tædæ ignis accensæ.

¹¹De naribus ejus procedit fumus,

sicut ollæ succensæ atque ferventis.

¹²Halitus ejus prunas ardere facit,

et flamma de ore ejus egreditur.

¹³In collo ejus morabitur fortitudo,

et faciem ejus præcedit egestas.

¹⁴Membra carnium ejus cohærentia sibi:

mittet contra eum fulmina, et ad locum alium non ferentur.

¹⁵Cor ejus indurabitur tamquam lapis,

et stringetur quasi malleatoris incus.

¹⁶Cum sublatus fuerit, timebunt angeli,

et territi purgabuntur.

¹⁷Cum apprehenderit eum gladius, subsistere non poterit,

neque hasta, neque thorax:

¹⁸reputabit enim quasi paleas ferrum,

et quasi lignum putridum æs.

¹⁹Non fugabit eum vir sagittarius:

in stipulam versi sunt ei lapides fundæ.

²⁰Quasi stipulam æstimabit malleum,

et deridebit vibrantem hastam.

²¹Sub ipso erunt radii solis,

et sternet sibi aurum quasi lutum.

²²Fervescere faciet quasi ollam profundum mare,

et ponet quasi cum unguenta bulliunt.

²³Post eum lucebit semita:

æstimabit abyssum quasi senescentem.

²⁴Non est super terram potestas quæ comparetur ei,

qui factus est ut nullum timeret.

²⁵Omne sublime videt:

ipse est rex super universos filios superbiæ.