Job 39

39¹Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,

vel parturientes cervas observasti?

²Dinumerasti menses conceptus earum,

et scisti tempus partus earum?

³Incurvantur ad fœtum, et pariunt,

et rugitus emittunt.

⁴Separantur filii earum, et pergunt ad pastum:

egrediuntur, et non revertuntur ad eas.

⁵Quis dimisit onagrum liberum,

et vincula ejus quis solvit?

⁶cui dedi in solitudine domum,

et tabernacula ejus in terra salsuginis.

⁷Contemnit multitudinem civitatis:

clamorem exactoris non audit.

⁸Circumspicit montes pascuæ suæ,

et virentia quæque perquirit.

⁹Numquid volet rhinoceros servire tibi,

aut morabitur ad præsepe tuum?

¹⁰Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,

aut confringet glebas vallium post te?

¹¹Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,

et derelinques ei labores tuos?

¹²Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,

et aream tuam congreget?

¹³Penna struthionis similis est

pennis herodii et accipitris.

¹⁴Quando derelinquit ova sua in terra,

tu forsitan in pulvere calefacies ea?

¹⁵Obliviscitur quod pes conculcet ea,

aut bestia agri conterat.

¹⁶Duratur ad filios suos, quasi non sint sui:

frustra laboravit, nullo timore cogente.

¹⁷Privavit enim eam Deus sapientia,

nec dedit illi intelligentiam.

¹⁸Cum tempus fuerit, in altum alas erigit:

deridet equum et ascensorem ejus.

¹⁹Numquid præbebis equo fortitudinem,

aut circumdabis collo ejus hinnitum?

²⁰Numquid suscitabis eum quasi locustas?

gloria narium ejus terror.

²¹Terram ungula fodit; exultat audacter:

in occursum pergit armatis.

²²Contemnit pavorem,

nec cedit gladio.

²³Super ipsum sonabit pharetra;

vibrabit hasta et clypeus:

²⁴fervens et fremens sorbet terram,

nec reputat tubæ sonare clangorem.

²⁵Ubi audierit buccinam, dicit: Vah!

procul odoratur bellum:

exhortationem ducum, et ululatum exercitus.

²⁶Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,

expandens alas suas ad austrum?

²⁷Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,

et in arduis ponet nidum suum?

²⁸In petris manet,

et in præruptis silicibus commoratur,

atque inaccessis rupibus.

²⁹Inde contemplatur escam,

et de longe oculi ejus prospiciunt.

³⁰Pulli ejus lambent sanguinem:

et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.

³¹Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:

³²Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit?

utique qui arguit Deum, debet respondere ei.

³³Respondens autem Job Domino, dixit:

³⁴Qui leviter locutus sum, respondere quid possum?

manum meam ponam super os meum.

³⁵Unum locutus sum, quod utinam non dixissem:

et alterum, quibus ultra non addam.