Jeremiah 49:1–22

¹Ad filios Ammon.

Hæc dicit Dominus:

Numquid non filii sunt Israël,

aut hæres non est ei?

cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad,

et populus ejus in urbibus ejus habitavit?

²Ideo ecce dies veniunt, dicit

Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum

prælii, et erit in tumultum

dissipatafiliæque ejus igni

succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.

³Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai;

clamate, filiæ Rabbath:

accingite vos ciliciis,

plangite et circuite per sepes,

quoniam Melchom in transmigrationem ducetur,

sacerdotes ejus et principes ejus simul.

⁴Quid gloriaris in vallibus?

defluxit vallis tua, filia delicata,

quæ confidebas in thesauris tuis,

et dicebas: Quis veniet ad me?

⁵Ecce ego inducam super te terrorem,

ait Dominus Deus exercituum,

ab omnibus qui sunt in circuitu tuo:

et dispergemini singuli a conspectu vestro,

nec erit qui congreget fugientes.

⁶Et post hæc reverti faciam

captivos filiorum Ammon, ait Dominus.

⁷Ad Idumæam.

Hæc dicit Dominus exercituum:

Numquid non ultra est sapientia in Theman?

periit consilium a filiis;

inutilis facta est sapientia eorum.

⁸Fugite, et terga vertite;

descendite in voraginem, habitatores Dedan:

quoniam perditionem Esau adduxi super eum,

tempus visitationis ejus.

⁹Si vindemiatores venissent super te,

non reliquissent racemum:

si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.

¹⁰Ego vero discooperui Esau:

revelavi abscondita ejus,

et celari non poterit:

vastatum est semen ejus,

et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.

¹¹Relinque pupillos tuos: ego faciam eos vivere:

et viduæ tuæ in me sperabunt.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem,

bibentes bibent:

et tu, quasi innocens relinqueris?

non eris innocens, sed bibens bibes.

¹³Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus,

quod in solitudinem, et in opprobrium,

et in desertum, et in maledictionem erit Bosra,

et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.

¹⁴Auditum audivi a Domino,

et legatus ad gentes missus est:

Congregamini, et venite contra eam,

et consurgamus in prælium.

¹⁵Ecce enim parvulum dedi te in gentibus,

contemptibilem inter homines.

¹⁶Arrogantia tua decepit te,

et superbia cordis tui,

qui habitas in cavernis petræ,

et apprehendere niteris altitudinem collis:

cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum,

inde detraham te, dicit Dominus.

¹⁷Et erit Idumæa deserta:

omnis qui transibit per eam stupebit,

et sibilabit super omnes plagas ejus.

¹⁸Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha,

et vicinæ ejus, ait Dominus:

non habitabit ibi vir,

et non incolet eam filius hominis.

¹⁹Ecce quasi leo ascendet

de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,

quia subito currere faciam eum ad illam.

Et quis erit electus, quem præponam ei?

quis enim similis mei?

et quis sustinebit me?

et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo?

²⁰Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom,

et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman:

si non dejecerint eos parvuli gregis,

nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.

²¹A voce ruinæ eorum commota est terra;

clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.

²²Ecce quasi aquila ascendet,

et avolabit, et expandet alas suas super Bosran:

et erit cor fortium Idumææ in die illa

quasi cor mulieris parturientis.