Jeremiah 30

30¹Hoc verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, dicens: ²Hæc dicit Dominus Deus Israël, dicens: Scribe tibi omnia verba quæ locutus sum ad te, in libro. ³Ecce enim dies veniunt, dicit Dominus, et convertam conversionem populi mei Israël et Juda, ait Dominus: et convertam eos ad terram quam dedi patribus eorum, et possidebunt eam. ⁴Et hæc verba quæ locutus est Dominus ad Israël et ad Judam:

⁵Quoniam hæc dicit Dominus:

Vocem terroris audivimus:

formido, et non est pax.

⁶Interrogate, et videte si generat masculus:

quare ergo vidi omnis viri manum

super lumbum suum, quasi parturientis,

et conversæ sunt universæ facies in auruginem?

⁷Væ! quia magna dies illa,

nec est similis ejus:

tempusque tribulationis est Jacob,

et ex ipso salvabitur.

⁸Et erit in die illa, ait Dominus exercituum:

conteram jugum ejus de collo tuo,

et vincula ejus dirumpam,

et non dominabuntur ei amplius alieni:

⁹sed servient Domino Deo suo,

et David regi suo,

quem suscitabo eis.

¹⁰Tu ergo ne timeas, serve meus Jacob, ait Dominus,

neque paveas, Israël:

quia ecce ego salvabo te de terra longinqua,

et semen tuum de terra captivitatis eorum:

et revertetur Jacob, et quiescet,

et cunctis affluet bonis, et non erit quem formidet:

¹¹quoniam tecum ego sum, ait Dominus, ut salvem te.

Faciam enim consummationem in cunctis gentibus

in quibus dispersi te:

te autem non faciam in consummationem:

sed castigabo te in judicio,

ut non videaris tibi innoxius.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Insanabilis fractura tua;

pessima plaga tua:

¹³non est qui judicet judicium tuum ad alligandum:

curationum utilitas non est tibi.

¹⁴Omnes amatores tui obliti sunt tui,

teque non quærent:

plaga enim inimici percussi te castigatione crudeli:

propter multitudinem iniquitatis tuæ dura facta sunt peccata tua.

¹⁵Quid clamas super contritione tua?

insanabilis est dolor tuus:

propter multitudinem iniquitatis tuæ,

et propter dura peccata tua,

feci hæc tibi.

¹⁶Propterea omnes qui comedunt te devorabuntur,

et universi hostes tui in captivitatem ducentur:

et qui te vastant vastabuntur,

cunctosque prædatores tuos dabo in prædam.

¹⁷Obducam enim cicatricem tibi,

et a vulneribus tuis sanabo te, dicit Dominus.

Quia ejectam vocaverunt te, Sion:

hæc est, quæ non habebat requirentem.

¹⁸Hæc dicit Dominus:

Ecce ego convertam conversionem tabernaculorum Jacob,

et tectis ejus miserebor:

et ædificabitur civitas in excelso suo,

et templum juxta ordinem suum fundabitur:

¹⁹et egredietur de eis laus,

voxque ludentium.

Et multiplicabo eos, et non minuentur:

et glorificabo eos, et non attenuabuntur.

²⁰Et erunt filii ejus sicut a principio,

et cœtus ejus coram me permanebit,

et visitabo adversum omnes qui tribulant eum.

²¹Et erit dux ejus ex eo,

et princeps de medio ejus producetur:

et applicabo eum, et accedet ad me.

Quis enim iste est qui applicet cor suum

ut appropinquet mihi? ait Dominus:

²²et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.

²³Ecce turbo Domini, furor egrediens, procella ruens:

in capite impiorum conquiescet.

²⁴Non avertet iram indignationis Dominus,

donec faciat et compleat cogitationem cordis sui:

in novissimo dierum intelligetis ea.