Jeremiah 17:5–15

⁵Hæc dicit Dominus:

Maledictus homo qui confidit in homine,

et ponit carnem brachium suum,

et a Domino recedit cor ejus.

⁶Erit enim quasi myricæ in deserto,

et non videbit cum venerit bonum:

sed habitabit in siccitate in deserto,

in terra salsuginis et inhabitabili.

⁷Benedictus vir qui confidit in Domino,

et erit Dominus fiducia ejus.

⁸Et erit quasi lignum quod transplantatur super aquas,

quod ad humorem mittit radices suas,

et non timebit cum venerit æstus:

et erit folium ejus viride,

et in tempore siccitatis non erit sollicitum,

nec aliquando desinet facere fructum.

⁹Pravum est cor omnium, et inscrutabile:

quis cognoscet illud?

¹⁰Ego Dominus scrutans cor,

et probans renes:

qui do unicuique juxta viam suam,

et juxta fructum adinventionum suarum.

¹¹Perdix fovit quæ non peperit:

fecit divitias, et non in judicio:

in dimidio dierum suorum derelinquet eas,

et in novissimo suo erit insipiens.

¹²Solium gloriæ altitudinis a principio,

locus sanctificationis nostræ.

¹³Exspectatio Israël, Domine,

omnes qui te derelinquunt confundentur:

recedentes a te, in terra scribentur,

quoniam dereliquerunt venam aquarum viventium Dominum.

¹⁴Sana me, Domine, et sanabor:

salvum me fac, et salvus ero:

quoniam laus mea tu es.

¹⁵Ecce ipsi dicunt ad me:

Ubi est verbum Domini? veniat: