Jeremiah 12:5–17

⁵Si cum peditibus currens laborasti,

quomodo contendere poteris cum equis?

cum autem in terra pacis securus fueris,

quid facies in superbia Jordanis?

⁶Nam et fratres tui, et domus patris tui,

etiam ipsi pugnaverunt adversum te,

et clamaverunt post te plena voce:

ne credas eis,

cum locuti fuerint tibi bona.

⁷Reliqui domum meam;

dimisi hæreditatem meam:

dedi dilectam animam meam in manu inimicorum ejus.

⁸Facta est mihi hæreditas mea quasi leo in silva:

dedit contra me vocem, ideo odivi eam.

⁹Numquid avis discolor hæreditas mea mihi?

numquid avis tincta per totum?

Venite, congregamini, omnes bestiæ terræ:

properate ad devorandum.

¹⁰Pastores multi demoliti sunt vineam meam,

conculcaverunt partem meam,

dederunt portionem meam desiderabilem in desertum solitudinis.

¹¹Posuerunt eam in dissipationem,

luxitque super me:

desolatione desolata est omnis terra,

quia nullus est qui recogitet corde.

¹²Super omnes vias deserti venerunt vastatores,

quia gladius Domini devorabit:

ab extremo terræ usque ad extremum ejus,

non est pax universæ carni.

¹³Seminaverunt triticum,

et spinas messuerunt:

hæreditatem acceperunt,

et non eis proderit.

Confundemini a fructibus vestris

propter iram furoris Domini.

¹⁴Hæc dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos,

qui tangunt hæreditatem quam distribui populo meo Israël:

Ecce ego evellam eos de terra sua,

et domum Juda evellam de medio eorum.

¹⁵Et cum evulsero eos, convertar,

et miserebor eorum, et reducam eos:

virum ad hæreditatem suam,

et virum in terram suam.

¹⁶Et erit: si eruditi didicerint vias populi mei,

ut jurent in nomine meo: Vivit Dominus!

sicut docuerunt populum meum jurare in Baal,

ædificabuntur in medio populi mei.

¹⁷Quod si non audierint,

evellam gentem illam evulsione et perditione, ait Dominus.