Jeremiah 10:19–25

¹⁹Væ mihi super contritione mea:

pessima plaga mea.

Ego autem dixi:

Plane hæc infirmitas mea est, et portabo illam.

²⁰Tabernaculum meum vastatum est;

omnes funiculi mei dirupti sunt:

filii mei exierunt a me, et non subsistunt.

Non est qui extendat ultra tentorium meum,

et erigat pelles meas.

²¹Quia stulte egerunt pastores,

et Dominum non quæsierunt:

propterea non intellexerunt,

et omnis grex eorum dispersus est.

²²Vox auditionis ecce venit,

et commotio magna de terra aquilonis:

ut ponat civitates Juda solitudinem,

et habitaculum draconum.

²³Scio, Domine,

quia non est hominis via ejus,

nec viri est ut ambulet,

et dirigat gressus suos.

²⁴Corripe me, Domine, verumtamen in judicio,

et non in furore tuo, ne forte ad nihilum redigas me.

²⁵Effunde indignationem tuam super gentes quæ non cognoverunt te,

et super provincias quæ nomen tuum non invocaverunt:

quia comederunt Jacob, et devoraverunt eum,

et consumpserunt illum, et decus ejus dissipaverunt.