Jeremiah 49–50

49¹Ad filios Ammon.

Hæc dicit Dominus:

Numquid non filii sunt Israël,

aut hæres non est ei?

cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad,

et populus ejus in urbibus ejus habitavit?

²Ideo ecce dies veniunt, dicit

Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum

prælii, et erit in tumultum

dissipatafiliæque ejus igni

succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.

³Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai;

clamate, filiæ Rabbath:

accingite vos ciliciis,

plangite et circuite per sepes,

quoniam Melchom in transmigrationem ducetur,

sacerdotes ejus et principes ejus simul.

⁴Quid gloriaris in vallibus?

defluxit vallis tua, filia delicata,

quæ confidebas in thesauris tuis,

et dicebas: Quis veniet ad me?

⁵Ecce ego inducam super te terrorem,

ait Dominus Deus exercituum,

ab omnibus qui sunt in circuitu tuo:

et dispergemini singuli a conspectu vestro,

nec erit qui congreget fugientes.

⁶Et post hæc reverti faciam

captivos filiorum Ammon, ait Dominus.

⁷Ad Idumæam.

Hæc dicit Dominus exercituum:

Numquid non ultra est sapientia in Theman?

periit consilium a filiis;

inutilis facta est sapientia eorum.

⁸Fugite, et terga vertite;

descendite in voraginem, habitatores Dedan:

quoniam perditionem Esau adduxi super eum,

tempus visitationis ejus.

⁹Si vindemiatores venissent super te,

non reliquissent racemum:

si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.

¹⁰Ego vero discooperui Esau:

revelavi abscondita ejus,

et celari non poterit:

vastatum est semen ejus,

et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.

¹¹Relinque pupillos tuos: ego faciam eos vivere:

et viduæ tuæ in me sperabunt.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem,

bibentes bibent:

et tu, quasi innocens relinqueris?

non eris innocens, sed bibens bibes.

¹³Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus,

quod in solitudinem, et in opprobrium,

et in desertum, et in maledictionem erit Bosra,

et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.

¹⁴Auditum audivi a Domino,

et legatus ad gentes missus est:

Congregamini, et venite contra eam,

et consurgamus in prælium.

¹⁵Ecce enim parvulum dedi te in gentibus,

contemptibilem inter homines.

¹⁶Arrogantia tua decepit te,

et superbia cordis tui,

qui habitas in cavernis petræ,

et apprehendere niteris altitudinem collis:

cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum,

inde detraham te, dicit Dominus.

¹⁷Et erit Idumæa deserta:

omnis qui transibit per eam stupebit,

et sibilabit super omnes plagas ejus.

¹⁸Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha,

et vicinæ ejus, ait Dominus:

non habitabit ibi vir,

et non incolet eam filius hominis.

¹⁹Ecce quasi leo ascendet

de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,

quia subito currere faciam eum ad illam.

Et quis erit electus, quem præponam ei?

quis enim similis mei?

et quis sustinebit me?

et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo?

²⁰Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom,

et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman:

si non dejecerint eos parvuli gregis,

nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.

²¹A voce ruinæ eorum commota est terra;

clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.

²²Ecce quasi aquila ascendet,

et avolabit, et expandet alas suas super Bosran:

et erit cor fortium Idumææ in die illa

quasi cor mulieris parturientis.

²³Ad Damascum.

Confusa est Emath et Arphad,

quia auditum pessimum audierunt:

turbati sunt in mari;

præ sollicitudine quiescere non potuit.

²⁴Dissoluta est Damascus,

versa est in fugam:

tremor apprehendit eam,

angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem.

²⁵Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem,

urbem lætitiæ?

²⁶Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus,

et omnes viri prælii conticescent in die illa,

ait Dominus exercituum.

²⁷Et succendam ignem in muro Damasci,

et devorabit mœnia Benadad.

²⁸Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis.

Hæc dicit Dominus:

Surgite, et ascendite ad Cedar,

et vastate filios orientis.

²⁹Tabernacula eorum, et greges eorum capient:

pelles eorum, et omnia vasa eorum,

et camelos eorum tollent sibi,

et vocabunt super eos formidinem in circuitu.

³⁰Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete,

qui habitatis Asor, ait Dominus:

iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium,

et cogitavit adversum vos cogitationes.

³¹Consurgite, et ascendite ad gentem quietam,

et habitantem confidenter, ait Dominus:

non ostia, nec vectes eis: soli habitant.

³²Et erunt cameli eorum in direptionem,

et multitudo jumentorum in prædam:

et dispergam eos in omnem ventum,

qui sunt attonsi in comam,

et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus.

³³Et erit Asor in habitaculum draconum,

deserta usque in æternum:

non manebit ibi vir,

nec incolet eam filius hominis.

³⁴Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens:

³⁵Hæc dicit Dominus exercituum:

Ecce ego confringam arcum Ælam,

et summam fortitudinem eorum:

³⁶et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli,

et ventilabo eos in omnes ventos istos,

et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam.

³⁷Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis,

et in conspectu quærentium animam eorum:

et adducam super eos malum,

iram furoris mei, dicit Dominus,

et mittam post eos gladium donec consumam eos.

³⁸Et ponam solium meum in Ælam,

et perdam inde reges et principes, ait Dominus.

³⁹In novissimis autem diebus

reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.

50¹Verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldæorum, in manu Jeremiæ prophetæ.

²Annuntiate in gentibus, et auditum facite:

levate signum, prædicate, et nolite celare:

dicite: Capta est Babylon,

confusus est Bel, victus est Merodach,

confusa sunt sculptilia ejus,

superata sunt idola eorum.

³Quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone,

quæ ponet terram ejus in solitudinem,

et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus:

et moti sunt, et abierunt.

⁴In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,

venient filii Israël ipsi et filii Juda simul:

ambulantes et flentes properabunt,

et Dominum Deum suum quærent:

⁵in Sion interrogabunt viam, huc facies eorum:

venient, et apponentur ad Dominum fœdere sempiterno,

quod nulla oblivione delebitur.

⁶Grex perditus factus est populus meus:

pastores eorum seduxerunt eos,

feceruntque vagari in montibus:

de monte in collem transierunt;

obliti sunt cubilis sui.

⁷Omnes qui invenerunt comederunt eos,

et hostes eorum dixerunt: Non peccavimus:

pro eo quod peccaverunt Domino decori justitiæ,

et exspectationi patrum eorum Domino.

⁸Recedite de medio Babylonis,

et de terra Chaldæorum egredimini,

et estote quasi hædi ante gregem.

⁹Quoniam ecce ego suscito,

et adducam in Babylonem

congregationem gentium magnarum de terra aquilonis,

et præparabuntur adversus eam, et inde capietur:

sagitta ejus quasi viri fortis interfectoris:

non revertetur vacua.

¹⁰Et erit Chaldæa in prædam:

omnes vastantes eam replebuntur, ait Dominus.

¹¹Quoniam exsultatis, et magna loquimini,

diripientes hæreditatem meam:

quoniam effusi estis sicut vituli super herbam,

et mugistis sicut tauri:

¹²confusa est mater vestra nimis,

et adæquata pulveri, quæ genuit vos:

ecce novissima erit in gentibus,

deserta, invia, et arens.

¹³Ab ira Domini non habitabitur,

sed redigetur tota in solitudinem:

omnis qui transibit per Babylonem stupebit,

et sibilabit super universis plagis ejus.

¹⁴Præparamini contra Babylonem per circuitum,

omnes qui tenditis arcum:

debellate eam, non parcatis jaculis,

quia Domino peccavit.

¹⁵Clamate adversus eam,

ubique dedit manum:

ceciderunt fundamenta ejus,

destructi sunt muri ejus,

quoniam ultio Domini est:

ultionem accipite de ea:

sicut fecit, facite ei.

¹⁶Disperdite satorem de Babylone,

et tenentem falcem in tempore messis:

a facie gladii columbæ

unusquisque ad populum suum convertetur,

et singuli ad terram suam fugient.

¹⁷Grex dispersus Israël:

leones ejecerunt eum.

Primus comedit eum rex Assur:

iste novissimus exossavit eum

Nabuchodonosor rex Babylonis.

¹⁸Propterea hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël:

Ecce ego visitabo regem Babylonis et terram ejus,

sicut visitavi regem Assur:

¹⁹et reducam Israël ad habitaculum suum:

et pascetur Carmelum et Basan,

et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima ejus.

²⁰In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,

quæretur iniquitas Israël, et non erit,

et peccatum Juda, et non invenietur:

quoniam propitius ero eis quos reliquero.

²¹Super terram dominantium ascende,

et super habitatores ejus visita:

dissipa, et interfice quæ post eos sunt, ait Dominus,

et fac juxta omnia quæ præcepi tibi.

²²Vox belli in terra, et contritio magna.

²³Quomodo confractus est et contritus malleus universæ terræ?

quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus?

²⁴Illaqueavi te, et capta es, Babylon,

et nesciebas:

inventa es et apprehensa,

quoniam Dominum provocasti.

²⁵Aperuit Dominus thesaurum suum,

et protulit vasa iræ suæ,

quoniam opus est Domino Deo exercituum,

in terra Chaldæorum.

²⁶Venite ad eam ab extremis finibus;

aperite ut exeant qui conculcent eam:

tollite de via lapides, et redigite in acervos:

et interficite eam, nec sit quidquam reliquum.

²⁷Dissipate universos fortes ejus:

descendant in occisionem:

væ eis, quia venit dies eorum,

tempus visitationis eorum!

²⁸Vox fugientium,

et eorum qui evaserunt de terra Babylonis,

ut annuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri,

ultionem templi ejus.

²⁹Annuntiate in Babylonem plurimis,

omnibus qui tendunt arcum:

consistite adversus eam per gyrum,

et nullus evadat:

reddite ei secundum opus suum:

juxta omnia quæ fecit, facite illi,

quia contra Dominum erecta est,

adversum Sanctum Israël.

³⁰Idcirco cadent juvenes ejus in plateis ejus,

et omnes viri bellatores ejus conticescent in die illa,

ait Dominus.

³¹Ecce ego ad te, superbe!

dicit Dominus Deus exercituum:

quia venit dies tuus,

tempus visitationis tuæ.

³²Et cadet superbus, et corruet,

et non erit qui suscitet eum:

et succendam ignem in…