Isaiah 58:10–14

¹⁰cum effuderis esurienti animam tuam,

et animam afflictam repleveris,

orietur in tenebris lux tua,

et tenebræ tuæ erunt sicut meridies.

¹¹Et requiem tibi dabit Dominus semper,

et implebit splendoribus animam tuam,

et ossa tua liberabit;

et eris quasi hortus irriguus,

et sicut fons aquarum

cujus non deficient aquæ.

¹²Et ædificabuntur in te deserta sæculorum,

fundamenta generationis et generationis suscitabis;

et vocaberis ædificator sepium,

avertens semitas in quietem.

¹³Si averteris a sabbato pedem tuum

facere voluntatem tuam in die sancto meo,

et vocaveris sabbatum delicatum,

et sanctum Domini gloriosum,

et glorificaveris eum dum non facis vias tuas,

et non invenitur voluntas tua, ut loquaris sermonem:

¹⁴tunc delectaberis super Domino,

et sustollam te super altitudines terræ,

et cibabo te hæreditate Jacob patris tui:

os enim Domini locutum est.