Isaiah 50:4–11

⁴Dominus dedit mihi

linguam eruditam,

ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo.

Erigit mane,

mane erigit mihi aurem,

ut audiam quasi magistrum.

⁵Dominus Deus aperuit mihi aurem,

ego autem non contradico:

retrorsum non abii.

⁶Corpus meum dedi percutientibus,

et genas meas vellentibus;

faciem meam non averti ab increpantibus

et conspuentibus in me.

⁷Dominus Deus auxiliator meus,

ideo non sum confusus;

ideo posui faciem meam ut petram durissimam,

et scio quoniam non confundar.

⁸Juxta est qui justificat me; quis contradicet mihi?

Stemus simul;

quis est adversarius meus? accedat ad me.

⁹Ecce Dominus Deus auxiliator meus;

quis est qui condemnet me?

Ecce omnes quasi vestimentum conterentur;

tinea comedet eos.

¹⁰Quis ex vobis timens Dominum,

audiens vocem servi sui?

Qui ambulavit in tenebris,

et non est lumen ei,

speret in nomine Domini,

et innitatur super Deum suum.

¹¹Ecce vos omnes accendentes ignem,

accincti flammis:

ambulate in lumine ignis vestri,

et in flammis quas succendistis;

de manu mea factum est hoc vobis:

in doloribus dormietis.