Isaiah 49:14–21

¹⁴Et dixit Sion: Dereliquit me Dominus,

et Dominus oblitus est mei.

¹⁵Numquid oblivisci potest mulier infantem suum,

ut non misereatur filio uteri sui?

Etsi illa oblita fuerit,

ego tamen non obliviscar tui.

¹⁶Ecce in manibus meis descripsi te;

muri tui coram oculis meis semper.

¹⁷Venerunt structores tui;

destruentes te et dissipantes a te exibunt.

¹⁸Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi.

Vivo ego, dicit Dominus,

quia omnibus his velut ornamento vestieris,

et circumdabis tibi eos quasi sponsa;

¹⁹quia deserta tua, et solitudines tuæ,

et terra ruinæ tuæ,

nunc angusta erunt præ habitatoribus;

et longe fugabuntur qui absorbebant te.

²⁰Adhuc dicent in auribus tuis

filii sterilitatis tuæ:

Angustus est mihi locus;

fac spatium mihi ut habitem.

²¹Et dices in corde tuo:

Quis genuit mihi istos?

ego sterilis et non pariens,

transmigrata, et captiva;

et istos quis enutrivit?

ego destituta et sola;

et isti ubi erant?