Genesis 3–6

3¹Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terræ quæ fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem: Cur præcepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi? ²Cui respondit mulier: De fructu lignorum, quæ sunt in paradiso, vescimur: ³de fructu vero ligni quod est in medio paradisi, præcepit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus illud, ne forte moriamur. ⁴Dixit autem serpens ad mulierem: Nequaquam morte moriemini. ⁵Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum. ⁶Vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile: et tulit de fructu illius, et comedit: deditque viro suo, qui comedit. ⁷Et aperti sunt oculi amborum; cumque cognovissent se esse nudos, consuerunt folia ficus, et fecerunt sibi perizomata. ⁸Et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor ejus a facie Domini Dei in medio ligni paradisi. ⁹Vocavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei: Ubi es? ¹⁰Qui ait: Vocem tuam audivi in paradiso, et timui, eo quod nudus essem, et abscondi me. ¹¹Cui dixit: Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo præceperam tibi ne comederes, comedisti? ¹²Dixitque Adam: Mulier, quam dedisti mihi sociam, dedit mihi de ligno, et comedi. ¹³Et dixit Dominus Deus ad mulierem: Quare hoc fecisti? Quæ respondit: Serpens decepit me, et comedi.

¹⁴Et ait Dominus Deus ad serpentem:

Quia fecisti hoc,

maledictus es inter omnia animantia, et bestias terræ:

super pectus tuum gradieris, et terram comedes cunctis diebus vitæ tuæ.

¹⁵Inimicitias ponam inter te et mulierem,

et semen tuum et semen illius:

ipsa conteret caput tuum,

et tu insidiaberis calcaneo ejus.

¹⁶Mulieri quoque dixit: Multiplicabo ærumnas tuas, et conceptus tuos: in dolore paries filios, et sub viri potestate eris, et ipse dominabitur tui. ¹⁷Adæ vero dixit: Quia audisti vocem uxoris tuæ, et comedisti de ligno, ex quo præceperam tibi ne comederes, maledicta terra in opere tuo: in laboribus comedes ex ea cunctis diebus vitæ tuæ. ¹⁸Spinas et tribulos germinabit tibi, et comedes herbam terræ. ¹⁹In sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumptus es: quia pulvis es et in pulverem reverteris. ²⁰Et vocavit Adam nomen uxoris suæ, Heva: eo quod mater esset cunctorum viventium. ²¹Fecit quoque Dominus Deus Adæ et uxori ejus tunicas pelliceas, et induit eos: ²²et ait: Ecce Adam quasi unus ex nobis factus est, sciens bonum et malum: nunc ergo ne forte mittat manum suam, et sumat etiam de ligno vitæ, et comedat, et vivat in æternum. ²³Et emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis, ut operaretur terram de qua sumptus est. ²⁴Ejecitque Adam: et collocavit ante paradisum voluptatis cherubim, et flammeum gladium, atque versatilem, ad custodiendam viam ligni vitæ.

4¹Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quæ concepit et peperit Cain, dicens: Possedi hominem per Deum. ²Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola. ³Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terræ munera Domino. ⁴Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum: et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus. ⁵Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit: iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus. ⁶Dixitque Dominus ad eum: Quare iratus es? et cur concidit facies tua? ⁷nonne si bene egeris, recipies: sin autem male, statim in foribus peccatum aderit? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius. ⁸Dixitque Cain ad Abel fratrem suum: Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum. ⁹Et ait Dominus ad Cain: Ubi est Abel frater tuus? Qui respondit: Nescio: num custos fratris mei sum ego? ¹⁰Dixitque ad eum: Quid fecisti? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra. ¹¹Nunc igitur maledictus eris super terram, quæ aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua. ¹²Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos: vagus et profugus eris super terram. ¹³Dixitque Cain ad Dominum: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear. ¹⁴Ecce ejicis me hodie a facie terræ, et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra: omnis igitur qui invenerit me, occidet me. ¹⁵Dixitque ei Dominus: Nequaquam ita fiet: sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum. ¹⁶Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.

¹⁷Cognovit autem Cain uxorem suam, quæ concepit, et peperit Henoch: et ædificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch. ¹⁸Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit Maviaël, et Maviaël genuit Mathusaël, et Mathusaël genuit Lamech. ¹⁹Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella. ²⁰Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum. ²¹Et nomen fratris ejus Jubal: ipse fuit pater canentium cithara et organo. ²²Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera æris et ferri. Soror vero Tubalcain, Noëma. ²³Dixitque Lamech uxoribus suis Adæ et Sellæ:

Audite vocem meam, uxores Lamech;

auscultate sermonem meum:

quoniam occidi virum in vulnus meum,

et adolescentulum in livorem meum.

²⁴Septuplum ultio dabitur de Cain:

de Lamech vero septuagies septies.

²⁵Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam: et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens: Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain. ²⁶Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos: iste cœpit invocare nomen Domini.

5¹Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum. ²Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis: et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt. ³Vixit autem Adam centum triginta annis: et genuit ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque nomen ejus Seth. ⁴Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni: genuitque filios et filias. ⁵Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est. ⁶Vixit quoque Seth centum quinque annis, et genuit Enos. ⁷Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, genuitque filios et filias. ⁸Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est. ⁹Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan. ¹⁰Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, et genuit filios et filias. ¹¹Factique sunt omnes dies Enos nongenti quinque anni, et mortuus est. ¹²Vixit quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel. ¹³Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentis quadraginta annis, genuitque filios et filias. ¹⁴Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est. ¹⁵Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annis, et genuit Jared. ¹⁶Et vixit Malaleel, postquam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit filios et filias. ¹⁷Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est. ¹⁸Vixitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit Henoch. ¹⁹Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, octingentis annis, et genuit filios et filias. ²⁰Et facti sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est. ²¹Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis, et genuit Mathusalam. ²²Et ambulavit Henoch cum Deo: et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias. ²³Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni. ²⁴Ambulavitque cum Deo, et non apparuit: quia tulit eum Deus. ²⁵Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annis, et genuit Lamech. ²⁶Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta duobus annis, et genuit filios et filias. ²⁷Et facti sunt omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est. ²⁸Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis, et genuit filium: ²⁹vocavitque nomen ejus Noë, dicens: Iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit Dominus. ³⁰Vixitque Lamech, postquam genuit Noë, quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et filias. ³¹Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. Noë vero cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Japheth.

6¹Cumque cœpissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent, ²videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchræ, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant. ³Dixitque Deus: Non permanebit spiritus meus in homine in æternum, quia caro est: eruntque dies illius centum viginti annorum. ⁴Gigantes autem erant super terram in diebus illis: postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illæque genuerunt, isti sunt potentes a sæculo viri famosi. ⁵Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore, ⁶pœnituit eum quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus, ⁷Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terræ, ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres cæli: pœnitet enim me fecisse eos.

⁸Noë vero invenit gratiam coram Domino. ⁹Hæ sunt generationes Noë: Noë vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis; cum Deo ambulavit. ¹⁰Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth. ¹¹Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate. ¹²Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram), ¹³dixit ad Noë: Finis universæ carnis venit coram me: repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra. ¹⁴Fac tibi arcam de lignis lævigatis; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus. ¹⁵Et sic facies eam: trecentorum cubitorum erit longitudo arcæ,…