Genesis 29–30

29¹Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem. ²Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum: nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur. ³Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent. ⁴Dixitque ad pastores: Fratres, unde estis? Qui responderunt: De Haran. ⁵Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor? Dixerunt: Novimus. ⁶Sanusne est? inquit. Valet, inquiunt: et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo. ⁷Dixitque Jacob: Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges: date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite. ⁸Qui responderunt: Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges. ⁹Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui: nam gregem ipsa pascebat. ¹⁰Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur. ¹¹Et adaquato grege, osculatus est eam: et elevata voce flevit, ¹²et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebeccæ: at illa festinans nuntiavit patri suo. ¹³Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis suæ, cucurrit obviam ei: complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris, ¹⁴respondit: Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius, ¹⁵dixit ei: Num quia frater meus es, gratis servies mihi? dic quid mercedis accipias.

¹⁶Habebat vero duas filias: nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel. ¹⁷Sed Lia lippis erat oculis: Rachel decora facie, et venusto aspectu. ¹⁸Quam diligens Jacob, ait: Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis. ¹⁹Respondit Laban: Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro: mane apud me. ²⁰Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis: et videbantur illi pauci dies præ amoris magnitudine. ²¹Dixitque ad Laban: Da mihi uxorem meam: quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam. ²²Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias. ²³Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum, ²⁴dans ancillam filiæ, Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam: ²⁵et dixit ad socerum suum: Quid est quod facere voluisti? nonne pro Rachel servivi tibi? quare imposuisti mihi? ²⁶Respondit Laban: Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias. ²⁷Imple hebdomadam dierum hujus copulæ: et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis. ²⁸Acquievit placito: et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem: ²⁹cui pater servam Balam tradiderat. ³⁰Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori prætulit, serviens apud eum septem annis aliis.

³¹Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente. ³²Quæ conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens: Vidit Dominus humilitatem meam: nunc amabit me vir meus. ³³Rursumque concepit et peperit filium, et ait: Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi; vocavitque nomen ejus Simeon. ³⁴Concepitque tertio, et genuit alium filium: dixitque: Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus: eo quod pepererim ei tres filios: et idcirco appellavit nomen ejus Levi. ³⁵Quarto concepit, et peperit filium, et ait: Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam: cessavitque parere.

30¹Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suæ, et ait marito suo: Da mihi liberos, alioquin moriar. ²Cui iratus respondit Jacob: Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui? ³At illa: Habeo, inquit, famulam Balam: ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios. ⁴Deditque illi Balam in conjugium: quæ, ⁵ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium. ⁶Dixitque Rachel: Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan. ⁷Rursumque Bala concipiens, peperit alterum, ⁸pro quo ait Rachel: Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui: vocavitque eum Nephthali. ⁹Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit. ¹⁰Qua post conceptum edente filium, ¹¹dixit: Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad. ¹²Peperit quoque Zelpha alterum. ¹³Dixitque Lia: Hoc pro beatitudine mea: beatam quippe me dicent mulieres: propterea appellavit eum Aser. ¹⁴Egressus autem Ruben tempore messis triticeæ in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liæ detulit. Dixitque Rachel: Da mihi partem de mandragoris filii tui. ¹⁵Illa respondit: Parumne tibi videtur quod præripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris? Ait Rachel: Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui. ¹⁶Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis: quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa. ¹⁷Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum, ¹⁸et ait: Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo: appellavitque nomen ejus Issachar. ¹⁹Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium, ²⁰et ait: Dotavit me Deus dote bona: etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios: et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon. ²¹Post quem peperit filiam, nomine Dinam. ²²Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus. ²³Quæ concepit, et peperit filium, dicens: Abstulit Deus opprobrium meum. ²⁴Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens: Addat mihi Dominus filium alterum. ²⁵Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo: Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam. ²⁶Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam: tu nosti servitutem qua servivi tibi.

²⁷Ait illi Laban: Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te: ²⁸constitue mercedem tuam quam dem tibi. ²⁹At ille respondit: Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua. ³⁰Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es: benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meæ. ³¹Dixitque Laban: Quid tibi dabo? At ille ait: Nihil volo: sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua. ³²Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea. ³³Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te: et omnia quæ non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent. ³⁴Dixitque Laban: Gratum habeo quod petis. ³⁵Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos: cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum. ³⁶Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus. ³⁷Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas: detractisque corticibus, in his, quæ spoliata fuerant, candor apparuit: illa vero quæ integra fuerant, viridia permanserunt: atque in hunc modum color effectus est varius. ³⁸Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua: ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent. ³⁹Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa. ⁴⁰Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum: erant autem alba et nigra quæque, Laban; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus. ⁴¹Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent: ⁴²quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quæ erant serotina, Laban: et quæ primi temporis, Jacob. ⁴³Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos.