Ezekiel 7

7¹Et factus est sermo Domini ad me, dicens: ²Et tu, fili hominis, hæc dicit Dominus Deus terræ Israël:

Finis venit: venit finis super quatuor plagas terræ.

³Nunc finis super te, et immittam furorem meum in te:

et judicabo te juxta vias tuas,

et ponam contra te omnes abominationes tuas.

⁴Et non parcet oculus meus super te, et non miserebor:

sed vias tuas ponam super te, et abominationes tuæ in medio tui erunt,

et scietis quia ego Dominus.

⁵Hæc dicit Dominus Deus:

Afflictio una, afflictio ecce venit.

⁶Finis venit, venit finis:

evigilavit adversum te, ecce venit.

⁷Venit contritio super te, qui habitas in terra:

venit tempus, prope est dies occisionis,

et non gloriæ montium.

⁸Nunc de propinquo effundam iram meam super te,

et complebo furorem meum in te:

et judicabo te juxta vias tuas,

et imponam tibi omnia scelera tua,

⁹et non parcet oculus meus,

nec miserebor:

sed vias tuas imponam tibi,

et abominationes tuæ in medio tui erunt,

et scietis quia ego sum Dominus percutiens.

¹⁰Ecce dies, ecce venit:

egressa est contritio,

floruit virga, germinavit superbia,

¹¹iniquitas surrexit in virga impietatis:

non ex eis, et non ex populo,

neque ex sonitu eorum:

et non erit requies in eis.

¹²Venit tempus, appropinquavit dies:

qui emit, non lætetur,

et qui vendit, non lugeat:

quia ira super omnem populum ejus.

¹³Quia qui vendit, ad id quod vendidit non revertetur:

et adhuc in viventibus vita eorum:

visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur,

et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur.

¹⁴Canite tuba, præparentur omnes:

et non est qui vadat ad prælium:

ira enim mea super universum populum ejus.

¹⁵Gladius foris, et pestis et fames intrinsecus:

qui in agro est, gladio morietur,

et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur.

¹⁶Et salvabuntur qui fugerint ex eis:

et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi,

unusquisque in iniquitate sua.

¹⁷Omnes manus dissolventur,

et omnia genua fluent aquis.

¹⁸Et accingent se ciliciis,

et operiet eos formido:

et in omni facie confusio,

et in universis capitibus eorum calvitium.

¹⁹Argentum eorum foras projicietur,

et aurum eorum in sterquilinium erit:

argentum eorum et aurum eorum

non valebit liberare eos in die furoris Domini:

animam suam non saturabunt,

et ventres eorum non implebuntur,

quia scandalum iniquitatis eorum factum est.

²⁰Et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt,

et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo:

propter hoc dedi eis illud in immunditiam.

²¹Et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum,

et impiis terræ in prædam,

et contaminabunt illud.

²²Et avertam faciem meam ab eis,

et violabunt arcanum meum:

et introibunt in illud emissarii,

et contaminabunt illud.

²³Fac conclusionem,

quoniam terra plena est judicio sanguinum,

et civitas plena iniquitate.

²⁴Et adducam pessimos de gentibus,

et possidebunt domos eorum:

et quiescere faciam superbiam potentium,

et possidebunt sanctuaria eorum.

²⁵Angustia superveniente, requirent pacem,

et non erit.

²⁶Conturbatio super conturbationem veniet,

et auditus super auditum:

et quærent visionem de propheta,

et lex peribit a sacerdote,

et consilium a senioribus.

²⁷Rex lugebit, et princeps induetur mœrore,

et manus populi terræ conturbabuntur:

secundum viam eorum faciam eis,

et secundum judicia eorum judicabo eos,

et scient quia ego Dominus.