Ezekiel 6
Clementine VulgateOther versions
Latin
Arabic
Czech
English
- DARBY 1890 Darby Bible
- ASV American Standard Version
- AV 1873 The Cambridge Paragraph Bible of the Authorized English Version
- CSB Christian Standard Bible
- D-R Douay-Rheims Bible
- ESV English Standard Version
- GW GOD’S WORD Translation
- GNB Good News Translation
- HCSB The Holman Christian Standard Bible
- KJV 1900 King James Version
- LSB Legacy Standard Bible
- LEB The Lexham English Bible
- MSG The Message: The Bible in Contemporary Language
- NET The NET Bible
- NASB95 New American Standard Bible (1995)
- NCV New Century Version
- NIrV New International Reader’s Version (1998)
- NIV New International Version (2011)
- NKJV The New King James Version
- NLT New Living Translation
- NRSVue New Revised Standard Version: Updated Edition
- RSV The Revised Standard Version
- RSVCE The Revised Standard Version, Catholic Edition
- YLT Young’s Literal Translation
French
German
Hebrew
Hungarian
Italian
Korean
Portuguese
Russian
Simplified Chinese
Spanish
Traditional Chinese
61Et factus est sermo Domini ad me, dicens: 2Fili hominis, pone faciem tuam ad montes Israël, et prophetabis ad eos, 3et dices:
Montes Israël,
audite verbum Domini Dei.
Hæc dicit Dominus Deus
montibus et collibus,
rupibus et vallibus:
Ecce ego inducam super vos gladium,
et disperdam excelsa vestra,
4et demoliar aras vestras,
et confringentur simulacra vestra,
et dejiciam interfectos vestros
ante idola vestra:
5et dabo cadavera filiorum Israël
ante faciem simulacrorum vestrorum,
et dispergam ossa vestra
circum aras vestras:
6in omnibus habitationibus vestris
urbes desertæ erunt,
et excelsa demolientur et dissipabuntur:
et interibunt aræ vestræ, et confringentur,
et cessabunt idola vestra,
et conterentur delubra vestra,
et delebuntur opera vestra:
7et cadet interfectus in medio vestri,
et scietis quia ego sum Dominus.
8Et relinquam in vobis eos
qui fugerint gladium in gentibus,
cum dispersero vos in terris:
9et recordabuntur mei liberati vestri in gentibus
ad quas captivi ducti sunt:
quia contrivi cor eorum
fornicans et recedens a me,
et oculos eorum fornicantes post idola sua:
et displicebunt sibimet super malis
quæ fecerunt in universis abominationibus suis.
10Et scient quia ego Dominus non frustra locutus sum,
ut facerem eis malum hoc.
11Hæc dicit Dominus Deus:
Percute manum tuam
et allide pedem tuum,
et dic: Heu! ad omnes abominationes malorum domus Israël:
quia gladio, fame et peste ruituri sunt.
12Qui longe est, peste morietur:
qui autem prope, gladio corruet:
et qui relictus fuerit et obsessus, fame morietur:
et complebo indignationem meam in eis.
13Et scietis quia ego Dominus,
cum fuerint interfecti vestri in medio idolorum vestrorum,
in circuitu ararum vestrarum,
in omni colle excelso,
et in cunctis summitatibus montium,
et subtus omne lignum nemorosum,
et subtus universam quercum frondosam,
locum ubi accenderunt thura redolentia universis idolis suis.
14Et extendam manum meam super eos:
et faciam terram desolatam et destitutam,
a deserto Deblatha, in omnibus habitationibus eorum:
et scient quia ego Dominus.
Public Domain