Ezekiel 32:2–16
Clementine VulgateOther versions
Latin
Arabic
Czech
English
- DARBY 1890 Darby Bible
- ASV American Standard Version
- AV 1873 The Cambridge Paragraph Bible of the Authorized English Version
- CSB Christian Standard Bible
- D-R Douay-Rheims Bible
- ESV English Standard Version
- GW GOD’S WORD Translation
- GNB Good News Translation
- HCSB The Holman Christian Standard Bible
- KJV 1900 King James Version
- LSB Legacy Standard Bible
- LEB The Lexham English Bible
- MSG The Message: The Bible in Contemporary Language
- NET The NET Bible
- NASB95 New American Standard Bible (1995)
- NCV New Century Version
- NIrV New International Reader’s Version (1998)
- NIV New International Version (2011)
- NKJV The New King James Version
- NLT New Living Translation
- NRSVue New Revised Standard Version: Updated Edition
- RSV The Revised Standard Version
- RSVCE The Revised Standard Version, Catholic Edition
- YLT Young’s Literal Translation
French
German
Hebrew
Hungarian
Italian
Korean
Portuguese
Russian
Simplified Chinese
Spanish
Traditional Chinese
2Fili hominis, assume lamentum super Pharaonem regem Ægypti, et dices ad eum:
Leoni gentium assimilatus es,
et draconi qui est in mari:
et ventilabas cornu in fluminibus tuis,
et conturbabas aquas pedibus tuis,
et conculcabas flumina earum.
3Propterea hæc dicit Dominus Deus:
Expandam super te rete meum in multitudine populorum multorum,
et extraham te in sagena mea.
4Et projiciam te in terram;
super faciem agri abjiciam te:
et habitare faciam super te omnia volatilia cæli,
et saturabo de te bestias universæ terræ.
5Et dabo carnes tuas super montes,
et implebo colles tuos sanie tua.
6Et irrigabo terram fœtore sanguinis tui super montes,
et valles implebuntur ex te.
7Et operiam, cum extinctus fueris, cælum,
et nigrescere faciam stellas ejus:
solem nube tegam,
et luna non dabit lumen suum.
8Omnia luminaria cæli mœrere faciam super te,
et dabo tenebras super terram tuam,
dicit Dominus Deus,
cum ceciderint vulnerati tui in medio terræ,
ait Dominus Deus.
9Et irritabo cor populorum multorum,
cum induxero contritionem tuam in gentibus super terras quas nescis.
10Et stupescere faciam super te populos multos,
et reges eorum horrore nimio formidabunt super te,
cum volare cœperit gladius meus super facies eorum:
et obstupescent repente singuli pro anima sua in die ruinæ tuæ.
11Quia hæc dicit Dominus Deus:
Gladius regis Babylonis veniet tibi.
12In gladiis fortium dejiciam multitudinem tuam:
inexpugnabiles omnes gentes hæ,
et vastabunt superbiam Ægypti,
et dissipabitur multitudo ejus.
13Et perdam omnia jumenta ejus,
quæ erant super aquas plurimas:
et non conturbabit eas pes hominis ultra,
neque ungula jumentorum turbabit eas.
14Tunc purissimas reddam aquas eorum,
et flumina eorum quasi oleum adducam,
ait Dominus Deus,
15cum dedero terram Ægypti desolatam:
deseretur autem terra a plenitudine sua
quando percussero omnes habitatores ejus:
et scient quia ego Dominus.
16Planctus est, et plangent eum:
filiæ gentium plangent eum:
super Ægyptum et super multitudinem ejus plangent eum,
ait Dominus Deus.
Public Domain