Exodus 15:1–18

¹Tunc cecinit Moyses et filii Israël carmen hoc Domino, et dixerunt:

Cantemus Domino: gloriose enim magnificatus est,

equum et ascensorem dejecit in mare.

²Fortitudo mea, et laus mea Dominus,

et factus est mihi in salutem:

iste Deus meus, et glorificabo eum:

Deus patris mei, et exaltabo eum.

³Dominus quasi vir pugnator,

Omnipotens nomen ejus,

⁴currus Pharaonis et exercitum ejus projecit in mare:

electi principes ejus submersi sunt in mari Rubro.

⁵Abyssi operuerunt eos;

descenderunt in profundum quasi lapis.

⁶Dextera tua, Domine, magnificata est in fortitudine:

dextera tua, Domine, percussit inimicum.

⁷Et in multitudine gloriæ tuæ deposuisti adversarios tuos:

misisti iram tuam, quæ devoravit eos sicut stipulam.

⁸Et in spiritu furoris tui congregatæ sunt aquæ:

stetit unda fluens, congregatae sunt abyssi in medio mari.

⁹Dixit inimicus: Persequar et comprehendam,

dividam spolia, implebitur anima mea:

evaginabo gladium meum, interficiet eos manus mea.

¹⁰Flavit spiritus tuus, et operuit eos mare:

submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus.

¹¹Quis similis tui in fortibus, Domine?

quis similis tui, magnificus in sanctitate,

terribilis atque laudabilis, faciens mirabilia?

¹²Extendisti manum tuam, et devoravit eos terra.

¹³Dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti:

et portasti eum in fortitudine tua, ad habitaculum sanctum tuum.

¹⁴Ascenderunt populi, et irati sunt:

dolores obtinuerunt habitatores Philisthiim.

¹⁵Tunc conturbati sunt principes Edom,

robustos Moab obtinuit tremor:

obriguerunt omnes habitatores Chanaan.

¹⁶Irruat super eos formido et pavor, in magnitudine brachii tui:

fiant immobiles quasi lapis,

donec pertranseat populus tuus, Domine,

donec pertranseat populus tuus iste, quem possedisti.

¹⁷Introduces eos, et plantabis in monte hæreditatis tuæ,

firmissimo habitaculo tuo quod operatus es, Domine:

sanctuarium tuum, Domine, quod firmaverunt manus tuæ.

¹⁸Dominus regnabit in æternum et ultra.