4 Esdras 14

14¹Et factum est tertio die, et ego sedebam sub quercu. ²Et ecce, vox exivit contra me de rubo, et dixit: Esdra Esdra. Et dixi: Ecce ego Domine. Et surrexi super pedes meos. Et dixit ad me: ³Revelans revelatus sum super rubum, et locutus sum Moysi, quando populus meus serviebat in Ægypto, ⁴et misi eum, et eduxi populum meum de Ægypto, et adduxi eum super montem Sina, et detinebam eum apud me diebus multis: ⁵et enarravi ei mirabilia multa, et ostendi ei temporum secreta et finem: et præcepi ei, dicens: ⁶Hæc in palam facies verba, et hæc abscondes. ⁷Et nunc tibi dico: ⁸Signa quæ demonstravi, et somnia quæ vidisti, et interpretationes quas tu vidisti, in corde tuo repone ea: ⁹tu enim recipieris ab omnibus, converteris residuus cum consilio meo et cum similibus tuis, usquequo finiantur tempora. ¹⁰quoniam sæculum perdidit iuventutem suam, et tempora appropinquant senescere. ¹¹Duodecim enim partibus divisum est sæculum, et transierunt eius decima et dimidium decimæ partis: ¹²supersunt autem eius post medium decimæ partis. ¹³Nunc ergo dispone domum tuam, et corripe populum tuum, et consolare humiles eorum, et renuntia iam corruptelæ, ¹⁴et dimitte abs te mortales cogitationes, et proiice abs te pondera humana, et exue te iam infirmam naturam, et repone in unam partem molestissima tibi cogitamenta, et festina transmigrare a temporibus his: ¹⁵quæ enim vidisti nunc contigisse mala, iterum horum deteriora facient: ¹⁶quantum enim invalidum fiet sæculum a senectute, tantum multiplicabuntur super inhabitantes mala. ¹⁷Prolongavit enim se magis veritas, et appropinquavit mendacium. Iam enim festinat venire, quam vidisti visionem.

¹⁸Et respondi, et dixi coram te Domine. ¹⁹Ecce enim ego abibo, sicut præcepisti mihi, et corripiam præsentem populum. Qui autem iterum nati fuerint, quis commonebit? ²⁰Positum est ergo sæculum in tenebris, et qui inhabitant in eo sine lumine. ²¹Quoniam lex tua incensa est, propter quod nemo scit quæ a te facta sunt, vel quæ incipient opera. ²²Si enim inveni in te gratiam, immitte in me Spiritum sanctum, et scribam omne quod factum est in sæculo ab initio, quæ erant in lege tua scripta ut possint homines invenire semitam, et qui voluerint vivere in novissimis, vivant. ²³Et respondit ad me, et dixit: Vadens congrega populum, et dices ad eos, ut non quærant te diebus quadraginta. ²⁴Tu autem præpara tibi buxos multos, et accipe tecum Saream, Dabriam, Salemiam, Echanum, et Asiel, quinque hos qui parati sunt ad scribendum velociter. ²⁵Et venias hue, et ego accendam in corde tuo lucernam intellectus, quæ non extinguetur quoadusque finiantur quæ incipies scribere. ²⁶Et tunc pefectis quædam palam facies, quædam sapientibus absconse trades, in crastinum enim hac hora incipies scribere.

²⁷Et profectus sum, sicut mihi præcepit, et congregavi omnem populum, et dixi: ²⁸Audi Israel verba hæc: ²⁹Peregrinati sunt patres nostri ab initio in Ægypto, et liberati sunt inde: ³⁰et acceperunt legem vitæ, quam non custodierunt, quam et vos post eos transgressi estis: ³¹et data est vobis terra in sortem, et terra Sion, et patres vestri, et vos iniquitatem fecistis, et non servastis vias quas præcepit vobis Altissimus: ³²et iustus iudex cum sit, abstulit a vobis in tempore quod donaverat. ³³Et nunc vos hic estis, et fratres vestri introrsum vestrum sunt. ³⁴Si ergo imperaveritis sensui vestro, et erudieritis cor vestrum, vivi conservati eritis, et post mortem misericordiam consequemini. ³⁵Iudicium enim post mortem veniet, quando iterum reviviscemus: et tunc iustorum nomina parebunt, et impiorum facta ostendentur. ³⁶Ad me igitur nemo accedat nunc, neque requirat me usque dies quadraginta.

³⁷Et accepi quinque viros sicut mandavit mihi, et profecti sumus in campum, et mansimus ibi. ³⁸Et factus sum in crastinum, et ecce vox vocavit me dicens: Esdra aperi os tuum, et bibe quo te potavero. ³⁹Et aperui os meum, et ecce calix plenus porrigebatur mihi. Hoc erat plenum sicut aqua: color autem eius ut ignis similis. ⁴⁰Et accepi, et bibi: et in eo cum bibissem, cor meum cruciabatur intellectu, et in pectus meum increscebat sapientia. Nam spiritus meus conservabatur memoria. ⁴¹Et apertum est os meum, et non est clausum amplius. ⁴²Altissimus dedit intellectum quinque viris, et scripserunt quæ dicebantur excessiones noctis, quas non sciebant. ⁴³Nocte autem manducabant panem, ego autem per diem loquebar, et per noctem non tacebam. ⁴⁴Scripti sunt autem per quadraginta dies libri ducenti quattuor.

⁴⁵Et factum est cum complevissent quadraginta dies, locutus est Altissimus, dicens: Priora quæ scripsisti, in palam pone, et legant digni et indigni: ⁴⁶novissimos autem septuaginta conservabis, ut tradas eos sapientibus de populo tuo. ⁴⁷In his enim est vena intellectus, et sapientiæ fons, et scientiæ flumen. Et feci sic.