3 Esdras 4

4¹Et inchoavit sequens dicere, qui dixit de fortitudine regis. ²O viri, num præcellunt homines, qui terram et mare obtinent, et omnia quæ in eis sunt? ³Rex autem super omnia præcellit, et dominatur eorum: et omne quodcumque dixerit illis, faciunt. ⁴Et si miserit illos ad bellatores, vadunt, et demoliuntur montes, et muros, et turres. ⁵Iugulantur, et iugulant, et regis verbum non prætereunt. nam si vicerint, afferunt regi omnia quæcumque prædati fuerint. ⁶Similiter et alii omnes, et quotquot non militant, nec pugnant, sed colunt terram: rursum cum fuerint metentes, afferunt tributa regi: ⁷et ipse unus solus si dixerit occidite, occidunt: dixerit remittite, remittunt: ⁸dixerit percutite, percutiunt: dixerit exterminate, exterminant: dixerit ædificate, ædificant: ⁹dixerit excidite, excidunt: dixerit plantate, plantant: ¹⁰et omnis plebs, et virtutes eum obaudiunt, et super hoc ipse recumbit, et bibit, et dormit. ¹¹Hi autem custodiunt in circuitu eum, et non possunt ire singuli, et facere opera sua, sed in dicto obaudientes sunt ei. ¹²Viri, quomodo non præcellit rex qui sic diffamatur? Et tacuit.

¹³Tertius qui dixerat de mulieribus et veritate, hic est Zorobabel, cœpit loqui. ¹⁴Viri, non magnus rex, et multi homines, nec vinum præcellit. Quis est ergo qui dominatur eorum? ¹⁵Nonne mulieres genuerunt regem, et omnem populum, qui dominatur mari et terræ: ¹⁶et ex illis nati sunt, et ipsæ educaverunt eos qui plantaverunt vineas ex quibus vinum fit? ¹⁷Et ipsæ faciunt stolas omnium hominum, et ipsæ faciunt gloriam hominibus, et non possunt homines separari a mulieribus. ¹⁸Si congregaverint aurum et argentum, et omnem rem speciosam, et viderint mulierem unam bono habitu et bona specie, ¹⁹omnia hæc relinquentes in eam intendunt, et aperto ore conspiciunt, et eam alliciunt magis quam aurum et argentum, et omnem rem pretiosam. ²⁰Homo patrem suum relinquit qui enutriit illum, et suam regionem, et ad mulierem se coniungit. ²¹Et cum muliere remittit animam: et neque patrem meminit, neque matrem, neque regionem. ²²Et hinc oportet vos scire: quoniam mulieres dominantur vestri. Nonne doletis? ²³Et accipit homo gladium suum, et vadit in viam facere furta, et homicidia, et mare navigare et flumina, ²⁴et leonem videt, et in tenebris ingreditur: et cum furtum fecerit, et fraudes et rapinas amabili suæ affert. ²⁵Et iterum, diligit homo uxorem suam magis quam patrem aut matrem. ²⁶Et multi dementes facti sunt propter uxores suas: et servi facti sunt propter illas: ²⁷et multi perierunt et iugulati sunt, et peccaverunt propter mulieres. ²⁸Et nunc credite mihi, quia magnus est rex in potestate sua: quoniam omnes regiones verentur tangere eum. ²⁹Videbam tamen Apemen filiam Bezacis, mirifici concubinam regis, sedentem iuxta regem ad dexteram, ³⁰et auferentem diadema de capite eius, et imponentem sibi, et palmis cædebat regem de sinistra manu. ³¹Et super hæc aperto ore intuebatur eam: et si arriserit ei, ridet. nam si indignata ei fuerit, blanditur, donec reconcilietur in gratiam. ³²O viri, cur non sunt fortiores mulieres? Magna est terra, et excelsum est cælum: quis ista agit?

³³Et tunc rex, et purpurati intuebantur in alterutrum. Et inchoavit loqui de veritate. ³⁴O viri, nonne fortes sunt mulieres? Magna est terra, et excelsum est cælum: et velox cursus solis convertit in gyro cælum in locum suum in una die. ³⁵Nonne magnificus est qui hæc facit, et veritas magna, et fortior præ omnibus? ³⁶Omnis terra veritatem invocat, cælum etiam ipsam benedicit, et omnia opera moventur, et tremunt eam, et non est cum ea quicquam iniquum. ³⁷Vinum iniquum, iniquus rex, iniquæ mulieres, iniqui omnes filii hominum, et iniqua illorum omnia opera, et non est in ipsis veritas, et in sua iniquitate peribunt: ³⁸et veritas manet, et invalescit in æternum, et vivit, et obtinet in sæcula sæculorum. ³⁹Nec est apud eam accipere personas, neque differentias: sed quæ iusta sunt facit omnibus, iniustis ac malignis, et omnes benignantur in operibus eius. ⁴⁰Et non est in iudicio eius iniquum, sed fortitudo, et regnum, et potestas et maiestas omnium ævorum. Benedictus Deus veritatis.

⁴¹Et desiit loquendo. Et omnes populi clamaverunt, et dixerunt, Magna est veritas, et prævalet.

⁴²Tunc rex ait illi, Pete, si quid vis amplius, quam quæ scripta sunt, et dabo tibi, secundum quod inventus es sapientior proximis, et proximus mihi sedebis, et cognatus meus vocaberis. ⁴³Tunc ait regi, Memor esto voti tui, quod vovisti, ædificare Ierusalem, in die qua regnum accepisti: ⁴⁴et omnia vasa quæ accepta sunt ex Ierusalem, remittere, quæ separavit Cyrus, quando mactavit Babyloniam, et voluit remittere ea ibi. ⁴⁵Et tu vovisti ædificare templum quod incenderunt Idumæi, quando exterminata est Iudæa a Chaldæis. ⁴⁶Et nunc hoc est quod postulo Domine, et quod peto, hoc est maiestas quod a te postulo, ut facias votum quod vovisti regi cæli ex ore tuo.

⁴⁷Tunc surgens Darius rex, osculatus est illum: et scripsit epistolas ad omnes dispensatores, et præfectos, et purpuratos, ut deducerent eum, et eos qui cum illo erant, omnes ascendentes ædificare Ierusalem. ⁴⁸Et omnibus præfectis, qui erant in Syria, et Phœnice, et Libano scripsit epistolas, ut traherent ligna cedrina a Libano in Ierusalem, ut ædificarent cum eis civitatem. ⁴⁹Et scripsit omnibus Iudæis qui ascendebant a regno in Iudæam pro libertate, omnem potentem, et magistratum, et præfectum non supervenire ad ianuas ipsorum, ⁵⁰et omnem regionem quam obtinuerant immunem esse eis, et Idumæi relinquant castella quæ obtinent Iudæorum, ⁵¹et in structuram templi dare per singulos annos talenta viginti, usque dum perædificaretur: ⁵²et super sacrarium holocautomata ustulare quotidie, sicut habent præceptum: alia talenta decem offerre per singulos annos, ⁵³et omnibus qui procedunt a Babylonia condere civitatem: ut esset libertas tam ipsis quam filiis eorum, et omnibus sacerdotibus qui præcedunt: ⁵⁴Scripsit autem et quantitatem, et sacram stolam iussit dari, in qua deservirent; ⁵⁵et Levitis scripsit dare præcepta, usque in diem qua consummabitur domus, et Ierusalem extruetur: ⁵⁶et omnibus custodientibus civitatem scripsit dari ei sortes et stipendia. ⁵⁷Et dimisit omnia vasa quæcumque separaverat Cyrus a Babylonia, et omnia quæcumque dixit Cyrus, et ipse præcepit fieri, et mitti Ierusalem.

⁵⁸Et cum processisset ille adolescens, elevans faciem in Ierusalem, benedixit regem cæli, ⁵⁹et dixit, Abs te est victoria, et abs te est sapientia et claritas. Et ego servus tuus sum. ⁶⁰Benedictus dictus es qui dedisti mihi sapientiam, et tibi confitebor Domine Deus patrum nostrorum. ⁶¹Et accepit epistolas, et profectus est in Babyloniam. Et venit, et nunciavit fratribus suis omnibus qui fuerunt in Babylonia: ⁶²et benedixerunt Deum patrum suorum, quoniam dedit illis remissionem et refrigerium, ⁶³ut ascenderent et ædificarent Ierusalem, et templum ubi nominatum est nomen eius in ipso, et exultaverunt cum musicis et lætitia diebus septem.