3 Esdras 3

3¹Rex Darius fecit cœnam magnam omnibus vernaculis suis, et omnibus magistratibus Mediæ et Persidis, ²et omnibus purpuratis, et prætoribus, et consulibus, et præfectis sub illo ab India usque Æthiopiam, centum viginti septem provinciis. ³Et cum manducassent, et bissent, et satiati reverterentur, tunc Darius rex ascendit in cubiculum suum, et dormivit, et expergefactus est.

⁴Tunc illi tres iuvenes corporis custodes, qui custodiebant corpus regis, dixerunt alter alteri: ⁵Dicamus unusquisque nostrum sermonem qui præcellat: et cuiuscumque apparuerit sermo sapientior alterius, dabit illi rex Darius dona magna, ⁶purpura cooperiri, et in auro bibere. et super aurum dormire, et currum aureo fræno, et cydarim byssinam, et torquem circa collum: ⁷et secundo loco sedebit a Dario propter sapientiam suam, et cognatus Darii vocabitur. ⁸Tunc scribentes singuli suum verbum signaverunt, et posuerunt subtus cervical Darii regis, ⁹et dixerunt, Cum surrexerit rex, dabimus illi scripta nostra: et quodcumque iudicaverit rex e tribus, et magistratus Persidis, quoniam verbum eius sapientius est, ipsi dabitur victoria sicut scriptum est. ¹⁰Unus scripsit Forte est vinum. ¹¹Alius scripsit, Fortior est rex. ¹²Tertius scripsit, Fortiores sunt mulieres: super omnia autem vincit Veritas.

¹³Et cum surrexisset rex, acceperunt scripta sua, et dederunt illi, et legit. ¹⁴Et mittens vocavit omnes magistratus Persarum, et Medos, et purpuratos, et prætores, et præfectos: ¹⁵et sederunt in concilio: et lecta sunt scripta coram ipsis. ¹⁶Et dixit, Vocate adolescentes, et ipsi indicabunt verba sua. Et vocati sunt, et introierunt. ¹⁷Et dixit illis, Indicate nobis de his quæ scripta sunt.

Et cœpit prior, qui dixerat de fortitudine vini, ¹⁸et dixit, Viri, quam prævalet vinum omnibus hominibus qui bibunt illud! seducit mentem. ¹⁹Itemque regis et orphani facit mentem vanam. Item servi ac liberi, pauperis ac divitis, ²⁰et omnem mentem convertit in securitatem et iucunditatem, et non meminit omnem tristitiam et debitum, ²¹et omnia præcordia facit honesta, et non meminit regem nec magistratum, et omnia per talenta loqui facit. ²²Et non meminerunt, cum biberunt, amicitiam, nec fraternitatem: sed non multum post sumunt gladios. ²³Et cum a vino merserint et surrexerint, non meminerunt quæ gesserunt. ²⁴O viri, num præcellit vinum? quis sic cogitat facere? Et tacuit hoc dicto.