2 Peter 1

1¹Simon Petrus, servus et apostolus Jesu Christi, iis qui coæqualem nobiscum sortiti sunt fidem in justitia Dei nostri, et Salvatoris Jesu Christi. ²Gratia vobis, et pax adimpleatur in cognitione Dei, et Christi Jesu Domini nostri: ³Quomodo omnia nobis divinæ virtutis suæ, quæ ad vitam et pietatem donata sunt, per cognitionem ejus, qui vocavit nos propria gloria, et virtute, ⁴per quem maxima, et pretiosa nobis promissa donavit: ut per hæc efficiamini divinæ consortes naturæ: fugientes ejus, quæ in mundo est, concupiscentiæ corruptionem.

⁵Vos autem curam omnem subinferentes, ministrate in fide vestra virtutem, in virtute autem scientiam, ⁶in scientia autem abstinentiam, in abstinentia autem patientiam, in patientia autem pietatem, ⁷in pietate autem amorem fraternitatis, in amore autem fraternitatis caritatem. ⁸Hæc enim si vobiscum adsint, et superent, non vacuos nec sine fructu vos constituent in Domini nostri Jesu Christi cognitione. ⁹Cui enim non præsto sunt hæc, cæcus est, et manu tentans, oblivionem accipiens purgationis veterum suorum delictorum. ¹⁰Quapropter fratres, magis satagite ut per bona opera certam vestram vocationem, et electionem faciatis: hæc enim facientes, non peccabitis aliquando. ¹¹Sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi.

¹²Propter quod incipiam vos semper commonere de his: et quidem scientes et confirmatos vos in præsenti veritate. ¹³Justum autem arbitror quamdiu sum in hoc tabernaculo, suscitare vos in commonitione: ¹⁴certus quod velox est depositio tabernaculi mei secundum quod et Dominus noster Jesus Christus significavit mihi. ¹⁵Dabo autem operam et frequenter habere vos post obitum meum, ut horum memoriam faciatis.

¹⁶Non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Jesu Christi virtutem et præsentiam: sed speculatores facti illius magnitudinis. ¹⁷Accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam, voce delapsa ad eum hujuscemodi a magnifica gloria: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui, ipsum audite. ¹⁸Et hanc vocem nos audivimus de cælo allatam, cum essemus cum ipso in monte sancto. ¹⁹Et habemus firmiorem propheticum sermonem: cui benefacitis attendentes quasi lucernæ lucenti in caliginoso donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris: ²⁰hoc primum intelligentes quod omnis prophetia Scripturæ propria interpretatione non fit. ²¹Non enim voluntate humana allata est aliquando prophetia: sed Spiritu Sancto inspirati, locuti sunt sancti Dei homines.