1 Maccabees 2:1–28

¹In diebus illis surrexit Mathathias filius Joannis filii Simeonis, sacerdos ex filiis Joarib, ab Jerusalem, et consedit in monte Modin: ²et habebat filios quinque, Joannem, qui cognominabatur Gaddis: ³et Simonem, qui cognominabatur Thasi: ⁴et Judam, qui vocabatur Machabæus: ⁵et Eleazarum, qui cognominabatur Abaron: et Jonathan, qui cognominabatur Apphus: ⁶hi viderunt mala, quæ fiebant in populo Juda, et in Jerusalem. ⁷Et dixit Mathathias: Væ mihi! ut quid natus sum videre contritionem populi mei, et contritionem civitatis sanctæ, et sedere illic, cum datur in manibus inimicorum? ⁸Sancta in manu extraneorum facta sunt: templum ejus sicut homo ignobilis. ⁹Vasa gloriæ ejus captiva abducta sunt: trucidati sunt senes ejus in plateis, et juvenes ejus ceciderunt in gladio inimicorum. ¹⁰Quæ gens non hæreditavit regnum ejus et non obtinuit spolia ejus? ¹¹Omnis compositio ejus ablata est. Quæ erat libera, facta est ancilla. ¹²Et ecce sancta nostra, et pulchritudo nostra, et claritas nostra desolata est, et coinquinaverunt ea gentes. ¹³Quo ergo nobis adhuc vivere? ¹⁴Et scidit vestimenta sua Mathathias, et filii ejus: et operuerunt se ciliciis, et planxerunt valde.

¹⁵Et venerunt illuc qui missi erant a rege Antiocho, ut cogerent eos, qui confugerant in civitatem Modin, immolare, et accendere thura, et a lege Dei discedere. ¹⁶Et multi de populo Israël consentientes accesserunt ad eos: sed Mathathias et filii ejus constanter steterunt. ¹⁷Et respondentes qui missi erant ab Antiocho, dixerunt Mathathiæ: Princeps, et clarissimus et magnus es in hac civitate, et ornatus filiis et fratribus: ¹⁸ergo accede prior, et fac jussum regis, sicut fecerunt omnes gentes, et viri Juda, et qui remanserunt in Jerusalem: et eris tu, et filii tui, inter amicos regis, et amplificatus auro, et argento, et muneribus multis. ¹⁹Et respondit Mathathias, et dixit magna voce: Etsi omnes gentes regi Antiocho obediunt, ut discedat unusquisque a servitute legis patrum suorum, et consentiat mandatis ejus: ²⁰ego et filii mei, et fratres mei, obediemus legi patrum nostrorum: ²¹propitius sit nobis Deus: non est nobis utile relinquere legem, et justitias Dei: ²²non audiemus verba regis Antiochi, nec sacrificabimus transgredientes legis nostræ mandata, ut eamus altera via. ²³Et ut cessavit loqui verba hæc, accessit quidam Judæus in omnium oculis sacrificare idolis super aram in civitate Modin, secundum jussum regis: ²⁴et vidit Mathathias, et doluit, et contremuerunt renes ejus, et accensus est furor ejus secundum judicium legis, et insiliens trucidavit eum super aram: ²⁵sed et virum, quem rex Antiochus miserat, qui cogebat immolare, occidit in ipso tempore, et aram destruxit: ²⁶et zelatus est legem, sicut fecit Phinees Zamri filio Salomi. ²⁷Et exclamavit Mathathias voce magna in civitate, dicens: Omnis qui zelum habet legis, statuens testamentum, exeat post me. ²⁸Et fugit ipse, et filii ejus in montes, et reliquerunt quæcumque habebant in civitate.