Zechariah 13:1–9

¹In die illa erit fons patens domui David et habitantibus Jerusalem,

in ablutionem peccatoris et menstruatæ.

²Et erit in die illa, dicit Dominus exercituum:

disperdam nomina idolorum de terra,

et non memorabuntur ultra:

et pseudoprophetas, et spiritum immundum auferam de terra.

³Et erit: cum prophetaverit quispiam ultra,

dicent ei pater ejus et mater ejus, qui genuerunt eum:

Non vives, quia mendacium locutus es in nomine Domini:

et configent eum pater ejus et mater ejus, genitores ejus,

cum prophetaverit.

⁴Et erit: in die illa confundentur prophetæ,

unusquisque ex visione sua cum prophetaverit:

nec operientur pallio saccino, ut mentiantur:

⁵sed dicet: Non sum propheta:

homo agricola ego sum,

quoniam Adam exemplum meum ab adolescentia mea.

⁶Et dicetur ei: Quid sunt plagæ istæ in medio manuum tuarum?

Et dicet: His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me.

⁷Framea, suscitare super pastorem meum, et super virum cohærentem mihi, dicit Dominus exercituum: percute pastorem, et dispergentur oves: et convertam manum meam ad parvulos. ⁸Et erunt in omni terra, dicit Dominus: partes duæ in ea dispergentur, et deficient: et tertia pars relinquetur in ea. ⁹Et ducam tertiam partem per ignem, et uram eos sicut uritur argentum, et probabo eos sicut probatur aurum. Ipse vocabit nomen meum, et ego exaudiam eum. Dicam: Populus meus es: et ipse dicet: Dominus Deus meus.