Titus 1–3

1¹Paulus servus Dei, Apostolus autem Jesu Christi secundum fidem electorum Dei, et agnitionem veritatis, quæ secundum pietatem est ²in spem vitæ æternæ, quam promisit qui non mentitur, Deus, ante tempora sæcularia: ³manifestavit autem temporibus suis verbum suum in prædicatione, quæ credita est mihi secundum præceptum Salvatoris nostri Dei: ⁴Tito dilecto filio secundum communem fidem, gratia, et pax a Deo Patre, et Christo Jesu Salvatore nostro.

⁵Hujus rei gratia reliqui te Cretæ, ut ea quæ desunt, corrigas, et constituas per civitates presbyteros, sicut et ego disposui tibi, ⁶si quis sine crimine est, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriæ, aut non subditos. ⁷Oportet enim episcopum sine crimine esse, sicut Dei dispensatorem: non superbum, non iracundum, non vinolentum, non percussorem, non turpis lucri cupidum: ⁸sed hospitalem, benignum, sobrium, justum, sanctum, continentem, ⁹amplectentem eum, qui secundum doctrinam est, fidelem sermonem: ut potens sit exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt, arguere.

¹⁰Sunt enim multi etiam inobedientes, vaniloqui, et seductores: maxime qui de circumcisione sunt: ¹¹quos oportet redargui: qui universas domos subvertunt, docentes quæ non oportet, turpis lucri gratia. ¹²Dixit quidam ex illis, proprius ipsorum propheta: Cretenses semper mendaces, malæ bestiæ, ventres pigri. ¹³Testimonium hoc verum est. Quam ob causam increpa illos dure, ut sani sint in fide, ¹⁴non intendentes judaicis fabulis, et mandatis hominum, aversantium se a veritate. ¹⁵Omnia munda mundis: coinquinatis autem et infidelibus, nihil est mundum, sed inquinatæ sunt eorum et mens et conscientia. ¹⁶Confitentur se nosse Deum, factis autem negant: cum sint abominati, et incredibiles, et ad omne opus bonum reprobi.

2¹Tu autem loquere quæ decent sanam doctrinam: ²senes ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani in fide, in dilectione, in patientia: ³anus similiter in habitu sancto, non criminatrices, non multo vino servientes, bene docentes: ⁴ut prudentiam doceant adolescentulas, ut viros suos ament, filios suos diligant, ⁵prudentes, castas, sobrias, domus curam habentes, benignas, subditas viris suis, ut non blasphemetur verbum Dei. ⁶Juvenes similiter hortare ut sobrii sint. ⁷In omnibus teipsum præbe exemplum bonorum operum, in doctrina, in integritate, in gravitate, ⁸verbum sanum, irreprehensibile: ut is qui ex adverso est, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis. ⁹Servos dominis suis subditos esse, in omnibus placentes, non contradicentes, ¹⁰non fraudantes, sed in omnibus fidem bonam ostendentes: ut doctrinam Salvatoris nostri Dei ornent in omnibus. ¹¹Apparuit enim gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus, ¹²erudiens nos, ut abnegantes impietatem, et sæcularia desideria, sobrie, et juste, et pie vivamus in hoc sæculo, ¹³exspectantes beatam spem, et adventum gloriæ magni Dei, et Salvatoris nostri Jesu Christi: ¹⁴qui dedit semetipsum pro nobis, ut nos redimeret ab omni iniquitate, et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum. ¹⁵Hæc loquere, et exhortare, et argue cum omni imperio. Nemo te contemnat.

3¹Admone illos principibus, et potestatibus subditos esse, dicto obedire, ad omne opus bonum paratos esse: ²neminem blasphemare, non litigiosos esse, sed modestos, omnem ostendentes mansuetudinem ad omnes homines. ³Eramus enim aliquando et nos insipientes, increduli, errantes, servientes desideriis, et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem. ⁴Cum autem benignitas et humanitas apparuit Salvatoris nostri Dei, ⁵non ex operibus justitiæ, quæ fecimus nos, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis et renovationis Spiritus Sancti, ⁶quem effudit in nos abunde per Jesum Christum Salvatorem nostrum: ⁷ut justificati gratia ipsius, hæredes simus secundum spem vitæ æternæ. ⁸Fidelis sermo est: et de his volo te confirmare: ut curent bonis operibus præesse qui credunt Deo. Hæc sunt bona, et utilia hominibus. ⁹Stultas autem quæstiones, et genealogias, et contentiones, et pugnas legis devita: sunt enim inutiles, et vanæ. ¹⁰Hæreticum hominem post unam et secundam correptionem devita: ¹¹sciens quia subversus est, qui ejusmodi est, et delinquit, cum sit proprio judicio condemnatus.

¹²Cum misero ad te Artemam, aut Tychicum, festina ad me venire Nicopolim: ibi enim statui hiemare. ¹³Zenam legisperitum et Apollo sollicite præmitte, ut nihil illis desit. ¹⁴Discant autem et nostri bonis operibus præesse ad usus necessarios: ut non sint infructuosi. ¹⁵Salutant te qui mecum sunt omnes: saluta eos qui nos amant in fide. Gratia Dei cum omnibus vobis. Amen.