Sirach 41–42

41¹O mors, quam amara est memoria tua

homini pacem habenti in substantiis suis:

²viro quieto, et cujus viæ directæ sunt in omnibus,

et adhuc valenti accipere cibum!

³O mors, bonum est judicium tuum homini indigenti,

et qui minoratur viribus,

⁴defecto ætate, et cui de omnibus cura est,

et incredibili, qui perdit patientiam!

⁵Noli metuere judicium mortis:

memento quæ ante te fuerunt,

et quæ superventura sunt tibi:

hoc judicium a Domino omni carni.

⁶Et quid superveniet tibi in beneplacito Altissimi?

sive decem, sive centum, sive mille anni:

⁷non est enim in inferno accusatio vitæ.

⁸Filii abominationum fiunt filii peccatorum,

et qui conversantur secus domos impiorum.

⁹Filiorum peccatorum periet hæreditas,

et cum semine illorum assiduitas opprobrii.

¹⁰De patre impio queruntur filii,

quoniam propter illum sunt in opprobrio.

¹¹Væ vobis, viri impii,

qui dereliquistis legem Domini Altissimi!

¹²Et si nati fueritis, in maledictione nascemini:

et si mortui fueritis, in maledictione erit pars vestra.

¹³Omnia quæ de terra sunt in terram convertentur:

sic impii a maledicto in perditionem.

¹⁴Luctus hominum in corpore ipsorum:

nomen autem impiorum delebitur.

¹⁵Curam habe de bono nomine:

hoc enim magis permanebit tibi

quam mille thesauri pretiosi et magni.

¹⁶Bonæ vitæ numerus dierum:

bonum autem nomen permanebit in ævum.

¹⁷Disciplinam in pace conservate, filii:

sapientia enim abscondita, et thesaurus invisus,

quæ utilitas in utrisque?

¹⁸Melior est homo qui abscondit stultitiam suam,

quam homo qui abscondit sapientiam suam.

¹⁹Verumtamen reveremini in his quæ procedunt de ore meo:

²⁰non est enim bonum omnem reverentiam observare,

et non omnia omnibus bene placent in fide.

²¹Erubescite a patre et a matre de fornicatione:

et a præsidente et a potente de mendacio:

²²a principe et a judice de delicto:

a synagoga et plebe de iniquitate:

²³a socio et amico de injustitia,

et de loco in quo habitas:

²⁴de furto, de veritate Dei, et testamento:

de discubitu in panibus, et ab obfuscatione dati et accepti:

²⁵a salutantibus de silentio,

a respectu mulieris fornicariæ,

et ab aversione vultus cognati.

²⁶Ne avertas faciem a proximo tuo,

et ab auferendo partem et non restituendo.

²⁷Ne respicias mulierem alieni viri,

et ne scruteris ancillam ejus,

neque steteris ad lectum ejus.

²⁸Ab amicis de sermonibus improperii:

et cum dederis, ne improperes.

42¹Non duplices sermonem auditus de revelatione sermonis absconditi:

et eris vere sine confusione,

et invenies gratiam in conspectu omnium hominum.

Ne pro his omnibus confundaris,

et ne accipias personam ut delinquas:

²de lege Altissimi, et testamento,

et de judicio justificare impium,

³de verbo sociorum et viatorum,

et de datione hæreditatis amicorum,

⁴de æqualitate stateræ et ponderum,

de acquisitione multorum et paucorum,

⁵de corruptione emptionis et negotiatorum,

et de multa disciplina filiorum,

et servo pessimo latus sanguinare.

⁶Super mulierem nequam bonum est signum.

⁷Ubi manus multæ sunt, claude:

et quodcumque trades, numera et appende:

datum vero et acceptum omne describe.

⁸De disciplina insensati et fatui,

et de senioribus qui judicantur ab adolescentibus:

et eris eruditus in omnibus,

et probabilis in conspectu omnium vivorum.

⁹Filia patris abscondita est vigilia,

et sollicitudo ejus aufert somnum:

ne forte in adolescentia sua adulta efficiatur,

et cum viro commorata odibilis fiat:

¹⁰nequando polluatur in virginitate sua,

et in paternis suis gravida inveniatur:

ne forte cum viro commorata transgrediatur,

aut certe sterilis efficiatur.

¹¹Super filiam luxuriosam confirma custodiam,

nequando faciat te in opprobrium venire inimicis,

a detractione in civitate, et objectione plebis,

et confundat te in multitudine populi.

¹²Omni homini noli intendere in specie,

et in medio mulierum noli commorari:

¹³de vestimentis enim procedit tinea,

et a muliere iniquitas viri.

¹⁴Melior est enim iniquitas viri quam mulier benefaciens,

et mulier confundens in opprobrium.

¹⁵Memor ero igitur operum Domini,

et quæ vidi annuntiabo.

In sermonibus Domini opera ejus.

¹⁶Sol illuminans per omnia respexit,

et gloria Domini plenum est opus ejus.

¹⁷Nonne Dominus fecit sanctos enarrare omnia mirabilia sua,

quæ confirmavit Dominus omnipotens stabiliri in gloria sua?

¹⁸Abyssum et cor hominum investigavit,

et in astutia eorum excogitavit.

¹⁹Cognovit enim Dominus omnem scientiam,

et inspexit in signum ævi,

annuntians quæ præterierunt et quæ superventura sunt,

revelans vestigia occultorum.

²⁰Non præterit illum omnis cogitatus,

et non abscondit se ab eo ullus sermo.

²¹Magnalia sapientiæ suæ decoravit,

qui est ante sæculum et usque in sæculum:

neque adjectum est,

²²neque minuitur,

et non eget alicujus consilio.

²³Quam desiderabilia omnia opera ejus!

et tamquam scintilla quæ est considerare!

²⁴Omnia hæc vivunt, et manent in sæculum,

et in omni necessitate omnia obaudiunt ei.

²⁵Omnia duplicia, unum contra unum,

et non fecit quidquam deesse.

²⁶Uniuscujusque confirmavit bona:

et quis satiabitur videns gloriam ejus?