Romans 5–8

5¹Justificati ergo ex fide, pacem habeamus ad Deum per Dominum nostrum Jesum Christum: ²per quem et habemus accessum per fidem in gratiam istam, in qua stamus, et gloriamur in spe gloriæ filiorum Dei. ³Non solum autem, sed et gloriamur in tribulationibus: scientes quod tribulatio patientiam operatur: ⁴patientia autem probationem, probatio vero spem, ⁵spes autem non confundit: quia caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis. ⁶Ut quid enim Christus, cum adhuc infirmi essemus, secundum tempus, pro impiis mortuus est? ⁷vix enim pro justo quis moritur: nam pro bono forsitan quis audeat mori. ⁸Commendat autem caritatem suam Deus in nobis: quoniam cum adhuc peccatores essemus, secundum tempus, ⁹Christus pro nobis mortuus est: multo igitur magis nunc justificati in sanguine ipsius, salvi erimus ab ira per ipsum. ¹⁰Si enim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem filii ejus: multo magis reconciliati, salvi erimus in vita ipsius. ¹¹Non solum autem: sed et gloriamur in Deo per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem nunc reconciliationem accepimus.

¹²Propterea sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, et per peccatum mors, et ita in omnes homines mors pertransiit, in quo omnes peccaverunt. ¹³Usque ad legem enim peccatum erat in mundo: peccatum autem non imputabatur, cum lex non esset. ¹⁴Sed regnavit mors ab Adam usque ad Moysen etiam in eos qui non peccaverunt in similitudinem prævaricationis Adæ, qui est forma futuri. ¹⁵Sed non sicut delictum, ita et donum: si enim unius delicto multi mortui sunt: multo magis gratia Dei et donum in gratia unius hominis Jesu Christi in plures abundavit. ¹⁶Et non sicut per unum peccatum, ita et donum. Nam judicium quidem ex uno in condemnationem: gratia autem ex multis delictis in justificationem. ¹⁷Si enim unius delicto mors regnavit per unum: multo magis abundantiam gratiæ, et donationis, et justitiæ accipientes, in vita regnabunt per unum Jesum Christum. ¹⁸Igitur sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem: sic et per unius justitiam in omnes homines in justificationem vitæ. ¹⁹Sicut enim per inobedientiam unius hominis, peccatores constituti sunt multi: ita et per unius obeditionem, justi constituentur multi. ²⁰Lex autem subintravit ut abundaret delictum. Ubi autem abundavit delictum, superabundavit gratia: ²¹ut sicut regnavit peccatum in mortem: ita et gratia regnet per justitiam in vitam æternam, per Jesum Christum Dominum nostrum.

6¹Quid ergo dicemus? permanebimus in peccato ut gratia abundet? ²Absit. Qui enim mortui sumus peccato, quomodo adhuc vivemus in illo? ³an ignoratis quia quicumque baptizati sumus in Christo Jesu, in morte ipsius baptizati sumus? ⁴Consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem: ut quomodo Christus surrexit a mortuis per gloriam Patris, ita et nos in novitate vitæ ambulemus. ⁵Si enim complantati facti sumus similitudini mortis ejus: simul et resurrectionis erimus. ⁶Hoc scientes, quia vetus homo noster simul crucifixus est, ut destruatur corpus peccati, et ultra non serviamus peccato. ⁷Qui enim mortuus est, justificatus est a peccato. ⁸Si autem mortui sumus cum Christo, credimus quia simul etiam vivemus cum Christo, ⁹scientes quod Christus resurgens ex mortuis jam non moritur: mors illi ultra non dominabitur. ¹⁰Quod enim mortuus est peccato, mortuus est semel: quod autem vivit, vivit Deo. ¹¹Ita et vos existimate vos mortuos quidem esse peccato, viventes autem Deo, in Christo Jesu Domino nostro.

¹²Non ergo regnet peccatum in vestro mortali corpore ut obediatis concupiscentiis ejus. ¹³Sed neque exhibeatis membra vestra arma iniquitatis peccato: sed exhibete vos Deo, tamquam ex mortuis viventes: et membra vestra arma justitiæ Deo. ¹⁴Peccatum enim vobis non dominabitur: non enim sub lege estis, sed sub gratia. ¹⁵Quid ergo? peccabimus, quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia? Absit. ¹⁶Nescitis quoniam cui exhibetis vos servos ad obediendum, servi estis ejus, cui obeditis, sive peccati ad mortem, sive obeditionis ad justitiam? ¹⁷Gratias autem Deo quod fuistis servi peccati, obedistis autem ex corde in eam formam doctrinæ, in quam traditi estis. ¹⁸Liberati autem a peccato, servi facti estis justitiæ. ¹⁹Humanum dico, propter infirmitatem carnis vestræ: sicut enim exhibuistis membra vestra servire immunditiæ, et iniquitati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servire justitiæ in sanctificationem. ²⁰Cum enim servi essetis peccati, liberi fuistis justitiæ. ²¹Quem ergo fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis? nam finis illorum mors est. ²²Nunc vero liberati a peccato, servi autem facti Deo, habetis fructum vestrum in sanctificationem, finem vero vitam æternam. ²³Stipendia enim peccati, mors. Gratia autem Dei, vita æterna, in Christo Jesu Domino nostro.

7¹An ignoratis, fratres (scientibus enim legem loquor), quia lex in homine dominatur quanto tempore vivit? ²Nam quæ sub viro est mulier, vivente viro, alligata est legi: si autem mortuus fuerit vir ejus, soluta est a lege viri. ³Igitur, vivente viro, vocabitur adultera si fuerit cum alio viro: si autem mortuus fuerit vir ejus, liberata est a lege viri, ut non sit adultera si fuerit cum alio viro. ⁴Itaque fratres mei, et vos mortificati estis legi per corpus Christi: ut sitis alterius, qui ex mortuis resurrexit, ut fructificemus Deo. ⁵Cum enim essemus in carne, passiones peccatorum, quæ per legem erant, operabantur in membris nostris, ut fructificarent morti. ⁶Nunc autem soluti sumus a lege mortis, in qua detinebamur, ita ut serviamus in novitate spiritus, et non in vetustate litteræ.

⁷Quid ergo dicemus? lex peccatum est? Absit. Sed peccatum non cognovi, nisi per legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces. ⁸Occasione autem accepta, peccatum per mandatum operatum est in me omnem concupiscentiam. Sine lege enim peccatum mortuum erat. ⁹Ego autem vivebam sine lege aliquando: sed cum venisset mandatum, peccatum revixit. ¹⁰Ego autem mortuus sum: et inventum est mihi mandatum, quod erat ad vitam, hoc esse ad mortem. ¹¹Nam peccatum occasione accepta per mandatum, seduxit me, et per illud occidit. ¹²Itaque lex quidem sancta, et mandatum sanctum, et justum, et bonum.

¹³Quod ergo bonum est, mihi factum est mors? Absit. Sed peccatum, ut appareat peccatum, per bonum operatum est mihi mortem: ut fiat supra modum peccans peccatum per mandatum. ¹⁴Scimus enim quia lex spiritualis est: ego autem carnalis sum, venundatus sub peccato. ¹⁵Quod enim operor, non intelligo: non enim quod volo bonum, hoc ago: sed quod odi malum, illud facio. ¹⁶Si autem quod nolo, illud facio: consentio legi, quoniam bona est. ¹⁷Nunc autem jam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. ¹⁸Scio enim quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Nam velle, adjacet mihi: perficere autem bonum, non invenio. ¹⁹Non enim quod volo bonum, hoc facio: sed quod nolo malum, hoc ago. ²⁰Si autem quod nolo, illud facio: jam non ego operor illud, sed quod habitat in me, peccatum. ²¹Invenio igitur legem, volenti mihi facere bonum, quoniam mihi malum adjacet: ²²condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem: ²³video autem aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meæ, et captivantem me in lege peccati, quæ est in membris meis. ²⁴Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? ²⁵gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum. Igitur ego ipse mente servio legi Dei: carne autem, legi peccati.

8¹Nihil ergo nunc damnationis est iis qui sunt in Christo Jesu: qui non secundum carnem ambulant. ²Lex enim spiritus vitæ in Christo Jesu liberavit me a lege peccati et mortis. ³Nam quod impossibile erat legi, in quo infirmabatur per carnem: Deus Filium suum mittens in similitudinem carnis peccati et de peccato, damnavit peccatum in carne, ⁴et justificatio legis impleretur in nobis, qui non secundum carnem ambulamus, sed secundum spiritum. ⁵Qui enim secundum carnem sunt, quæ carnis sunt, sapiunt: qui vero secundum spiritum sunt, quæ sunt spiritus, sentiunt. ⁶Nam prudentia carnis, mors est: prudentia autem spiritus, vita et pax: ⁷quoniam sapientia carnis inimica est Deo: legi enim Dei non est subjecta, nec enim potest. ⁸Qui autem in carne sunt, Deo placere non possunt. ⁹Vos autem in carne non estis, sed in spiritu: si tamen Spiritus Dei habitat in vobis. Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus. ¹⁰Si autem Christus in vobis est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus vero vivit propter justificationem. ¹¹Quod si Spiritus ejus, qui suscitavit Jesum a mortuis, habitat in vobis: qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra, propter inhabitantem Spiritum ejus in vobis. ¹²Ergo fratres, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus. ¹³Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini: si autem spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis.

¹⁴Quicumque enim Spiritu Dei aguntur, ii sunt filii Dei. ¹⁵Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus: Abba (Pater). ¹⁶Ipse enim Spiritus testimonium reddit spiritui nostro quod sumus filii Dei. ¹⁷Si autem filii, et hæredes: hæredes, quidem Dei, cohæredes autem Christi: si tamen compatimur ut et conglorificemur.

¹⁸Existimo enim quod non sunt condignæ passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quæ revelabitur in nobis. ¹⁹Nam exspectatio creaturæ revelationem filiorum Dei exspectat. ²⁰Vanitati enim creatura subjecta est non volens, sed propter eum, qui subjecit eam in spe: ²¹quia et ipsa creatura liberabitur a servitute corruptionis in libertatem gloriæ filiorum Dei. ²²Scimus enim quod omnis creatura ingemiscit, et parturit usque adhuc. ²³Non solum autem illa, sed et nos ipsi primitias spiritus habentes: et ipsi intra nos gemimus adoptionem filiorum Dei exspectantes, redemptionem corporis nostri. ²⁴Spe enim salvi facti sumus.…