Psalm 9:22–39

²²Ut quid, Domine, recessisti longe;

despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

²³Dum superbit impius, incenditur pauper:

comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

²⁴Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ,

et iniquus benedicitur.

²⁵Exacerbavit Dominum peccator:

secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

²⁶Non est Deus in conspectu ejus;

inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore.

Auferuntur judicia tua a facie ejus;

omnium inimicorum suorum dominabitur.

²⁷Dixit enim in corde suo: Non movebor

a generatione in generationem, sine malo.

²⁸Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo;

sub lingua ejus labor et dolor.

²⁹Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,

ut interficiat innocentem.

³⁰Oculi ejus in pauperem respiciunt;

insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua.

Insidiatur ut rapiat pauperem;

rapere pauperem dum attrahit eum.

³¹In laqueo suo humiliabit eum;

inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

³²Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus;

avertit faciem suam, ne videat in finem.

³³Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua;

ne obliviscaris pauperum.

³⁴Propter quid irritavit impius Deum?

dixit enim in corde suo: Non requiret.

³⁵Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras,

ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelictus est pauper;

orphano tu eris adjutor.

³⁶Contere brachium peccatoris et maligni;

quæretur peccatum illius, et non invenietur.

³⁷Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi;

peribitis, gentes, de terra illius.

³⁸Desiderium pauperum exaudivit Dominus;

præparationem cordis eorum audivit auris tua:

³⁹judicare pupillo et humili,

ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.