Psalm 9:2–39

²Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo;

narrabo omnia mirabilia tua.

³Lætabor et exsultabo in te;

psallam nomini tuo, Altissime.

⁴In convertendo inimicum meum retrorsum;

infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

⁵Quoniam fecisti judicium meum et causam meam;

sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

⁶Increpasti gentes, et periit impius:

nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

⁷Inimici defecerunt frameæ in finem,

et civitates eorum destruxisti.

Periit memoria eorum cum sonitu;

⁸et Dominus in æternum permanet.

Paravit in judicio thronum suum,

⁹et ipse judicabit orbem terræ in æquitate:

judicabit populos in justitia.

¹⁰Et factus est Dominus refugium pauperi;

adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

¹¹Et sperent in te qui noverunt nomen tuum,

quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

¹²Psallite Domino qui habitat in Sion;

annuntiate inter gentes studia ejus:

¹³quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est;

non est oblitus clamorem pauperum.

¹⁴Miserere mei, Domine:

vide humilitatem meam de inimicis meis,

¹⁵qui exaltas me de portis mortis,

ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:

¹⁶exultabo in salutari tuo.

Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt;

in laqueo isto quem absconderunt

comprehensus est pes eorum.

¹⁷Cognoscetur Dominus judicia faciens;

in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

¹⁸Convertantur peccatores in infernum,

omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

¹⁹Quoniam non in finem oblivio erit pauperis;

patientia pauperum non peribit in finem.

²⁰Exsurge, Domine; non confortetur homo:

judicentur gentes in conspectu tuo.

²¹Constitue, Domine, legislatorem super eos,

ut sciant gentes quoniam homines sunt.

²²Ut quid, Domine, recessisti longe;

despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

²³Dum superbit impius, incenditur pauper:

comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

²⁴Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ,

et iniquus benedicitur.

²⁵Exacerbavit Dominum peccator:

secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

²⁶Non est Deus in conspectu ejus;

inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore.

Auferuntur judicia tua a facie ejus;

omnium inimicorum suorum dominabitur.

²⁷Dixit enim in corde suo: Non movebor

a generatione in generationem, sine malo.

²⁸Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo;

sub lingua ejus labor et dolor.

²⁹Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,

ut interficiat innocentem.

³⁰Oculi ejus in pauperem respiciunt;

insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua.

Insidiatur ut rapiat pauperem;

rapere pauperem dum attrahit eum.

³¹In laqueo suo humiliabit eum;

inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

³²Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus;

avertit faciem suam, ne videat in finem.

³³Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua;

ne obliviscaris pauperum.

³⁴Propter quid irritavit impius Deum?

dixit enim in corde suo: Non requiret.

³⁵Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras,

ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelictus est pauper;

orphano tu eris adjutor.

³⁶Contere brachium peccatoris et maligni;

quæretur peccatum illius, et non invenietur.

³⁷Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi;

peribitis, gentes, de terra illius.

³⁸Desiderium pauperum exaudivit Dominus;

præparationem cordis eorum audivit auris tua:

³⁹judicare pupillo et humili,

ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.