Psalm 138:1–10

¹In finem, psalmus David.

Domine, probasti me, et cognovisti me;

²tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.

³Intellexisti cogitationes meas de longe;

semitam meam et funiculum meum investigasti:

⁴et omnes vias meas prævidisti,

quia non est sermo in lingua mea.

⁵Ecce, Domine, tu cognovisti omnia,

novissima et antiqua.

Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.

⁶Mirabilis facta est scientia tua ex me;

confortata est, et non potero ad eam.

⁷Quo ibo a spiritu tuo?

et quo a facie tua fugiam?

⁸Si ascendero in cælum, tu illic es;

si descendero in infernum, ades.

⁹Si sumpsero pennas meas diluculo,

et habitavero in extremis maris,

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me,

et tenebit me dextera tua.