Psalm 107:2–14

²Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum;

cantabo, et psallam in gloria mea.

³Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara;

exsurgam diluculo.

⁴Confitebor tibi in populis, Domine,

et psallam tibi in nationibus:

⁵quia magna est super cælos misericordia tua,

et usque ad nubes veritas tua.

⁶Exaltare super cælos, Deus,

et super omnem terram gloria tua:

⁷ut liberentur dilecti tui.

Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

⁸Deus locutus est in sancto suo:

Exsultabo, et dividam Sichimam;

et convallem tabernaculorum dimetiar.

⁹Meus est Galaad, et meus est Manasses,

et Ephraim susceptio capitis mei.

Juda rex meus; ¹⁰Moab lebes spei meæ:

in Idumæam extendam calceamentum meum;

mihi alienigenæ amici facti sunt.

¹¹Quis deducet me in civitatem munitam?

quis deducet me usque in Idumæam?

¹²nonne tu, Deus, qui repulisti nos?

et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?

¹³Da nobis auxilium de tribulatione,

quia vana salus hominis.

¹⁴In Deo faciemus virtutem;

et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.