Proverbs 7

7¹Fili mi, custodi sermones meos,

et præcepta mea reconde tibi.

Fili, ²serva mandata mea, et vives;

et legem meam quasi pupillam oculi tui:

³liga eam in digitis tuis,

scribe illam in tabulis cordis tui.

⁴Dic sapientiæ: Soror mea es,

et prudentiam voca amicam tuam:

⁵ut custodiant te a muliere extranea,

et ab aliena quæ verba sua dulcia facit.

⁶De fenestra enim domus meæ

per cancellos prospexi,

⁷et video parvulos;

considero vecordem juvenem,

⁸qui transit per plateam juxta angulum

et prope viam domus illius graditur:

⁹in obscuro, advesperascente die,

in noctis tenebris et caligine.

¹⁰Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio,

præparata ad capiendas animas:

garrula et vaga,

¹¹quietis impatiens,

nec valens in domo consistere pedibus suis;

¹²nunc foris, nunc in plateis,

nunc juxta angulos insidians.

¹³Apprehensumque deosculatur juvenem,

et procaci vultu blanditur, dicens:

¹⁴Victimas pro salute vovi;

hodie reddidi vota mea:

¹⁵idcirco egressa sum in occursum tuum,

desiderans te videre, et reperi.

¹⁶Intexui funibus lectulum meum;

stravi tapetibus pictis ex Ægypto:

¹⁷aspersi cubile meum myrrha,

et aloë, et cinnamomo.

¹⁸Veni, inebriemur uberibus,

et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies.

¹⁹Non est enim vir in domo sua:

abiit via longissima:

²⁰sacculum pecuniæ secum tulit;

in die plenæ lunæ reversurus est in domum suam.

²¹Irretivit eum multis sermonibus,

et blanditiis labiorum protraxit illum.

²²Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam,

et quasi agnus lasciviens,

et ignorans quod ad vincula stultus trahatur:

²³donec transfigat sagitta jecur ejus,

velut si avis festinet ad laqueum,

et nescit quod de periculo animæ illius agitur.

²⁴Nunc ergo, fili mi, audi me,

et attende verbis oris mei.

²⁵Ne abstrahatur in viis illius mens tua,

neque decipiaris semitis ejus;

²⁶multos enim vulneratos dejecit,

et fortissimi quique interfecti sunt ab ea.

²⁷Viæ inferi domus ejus,

penetrantes in interiora mortis.