Proverbs 25

25¹Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.

²Gloria Dei est celare verbum,

et gloria regum investigare sermonem.

³Cælum sursum, et terra deorsum,

et cor regum inscrutabile.

⁴Aufer rubiginem de argento,

et egredietur vas purissimum.

⁵Aufer impietatem de vultu regis,

et firmabitur justitia thronus ejus.

⁶Ne gloriosus appareas coram rege,

et in loco magnorum ne steteris.

⁷Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc,

quam ut humilieris coram principe.

⁸Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito,

ne postea emendare non possis,

cum dehonestaveris amicum tuum.

⁹Causam tuam tracta cum amico tuo,

et secretum extraneo ne reveles:

¹⁰ne forte insultet tibi cum audierit,

et exprobrare non cesset.

Gratia et amicitia liberant:

quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.

¹¹Mala aurea in lectis argenteis,

qui loquitur verbum in tempore suo.

¹²Inauris aurea, et margaritum fulgens,

qui arguit sapientem et aurem obedientem.

¹³Sicut frigus nivis in die messis,

ita legatus fidelis ei qui misit eum:

animam ipsius requiescere facit.

¹⁴Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes,

vir gloriosus et promissa non complens.

¹⁵Patientia lenietur princeps,

et lingua mollis confringet duritiam.

¹⁶Mel invenisti: comede quod sufficit tibi,

ne forte satiatus evomas illud.

¹⁷Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui,

nequando satiatus oderit te.

¹⁸Jaculum, et gladius, et sagitta acuta,

homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.

¹⁹Dens putridus, et pes lassus,

qui sperat super infideli in die angustiæ,

²⁰et amittit pallium in die frigoris.

Acetum in nitro,

qui cantat carmina cordi pessimo.

Sicut tinea vestimento, et vermis ligno,

ita tristitia viri nocet cordi.

²¹Si esurierit inimicus tuus, ciba illum;

si sitierit, da ei aquam bibere:

²²prunas enim congregabis super caput ejus,

et Dominus reddet tibi.

²³Ventus aquilo dissipat pluvias,

et facies tristis linguam detrahentem.

²⁴Melius est sedere in angulo domatis

quam cum muliere litigiosa et in domo communi.

²⁵Aqua frigida animæ sitienti,

et nuntius bonus de terra longinqua.

²⁶Fons turbatus pede et vena corrupta,

justus cadens coram impio.

²⁷Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum,

sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.

²⁸Sicut urbs patens et absque murorum ambitu,

ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.