Matthew 6:9–34

⁹Sic ergo vos orabitis:

Pater noster, qui es in cælis,

sanctificetur nomen tuum.

¹⁰Adveniat regnum tuum;

fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra.

¹¹Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie,

¹²et dimitte nobis debita nostra,

sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.

¹³Et ne nos inducas in tentationem,

sed libera nos a malo. Amen.

¹⁴Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester cælestis delicta vestra. ¹⁵Si autem non dimiseritis hominibus: nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra.

¹⁶Cum autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam. ¹⁷Tu autem, cum jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava, ¹⁸ne videaris hominibus jejunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

¹⁹Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra: ubi ærugo, et tinea demolitur: et ubi fures effodiunt, et furantur. ²⁰Thesaurizate autem vobis thesauros in cælo, ubi neque ærugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur. ²¹Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum. ²²Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit. ²³Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebræ sunt: ipsæ tenebræ quantæ erunt? ²⁴Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonæ. ²⁵Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animæ vestræ quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum? ²⁶Respicite volatilia cæli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea: et Pater vester cælestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis? ²⁷Quis autem vestrum cogitans potest adjicere ad staturam suam cubitum unum? ²⁸Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant, neque nent. ²⁹Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis. ³⁰Si autem fœnum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicæ fidei? ³¹Nolite ergo solliciti esse, dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur? ³²hæc enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis. ³³Quærite ergo primum regnum Dei, et justitiam ejus: et hæc omnia adjicientur vobis. ³⁴Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi: sufficit diei malitia sua.