Matthew 18:23–35

²³Ideo assimilatum est regnum cælorum homini regi, qui voluit rationem ponere cum servis suis. ²⁴Et cum cœpisset rationem ponere, oblatus est ei unus, qui debebat ei decem millia talenta. ²⁵Cum autem non haberet unde redderet, jussit eum dominus ejus venundari, et uxorem ejus, et filios, et omnia quæ habebat, et reddi. ²⁶Procidens autem servus ille, orabat eum, dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. ²⁷Misertus autem dominus servi illius, dimisit eum, et debitum dimisit ei. ²⁸Egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis, qui debebat ei centum denarios: et tenens suffocavit eum, dicens: Redde quod debes. ²⁹Et procidens conservus ejus, rogabat eum, dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. ³⁰Ille autem noluit: sed abiit, et misit eum in carcerem donec redderet debitum. ³¹Videntes autem conservi ejus quæ fiebant, contristati sunt valde: et venerunt, et narraverunt domino suo omnia quæ facta fuerant. ³²Tunc vocavit illum dominus suus: et ait illi: Serve nequam, omne debitum dimisi tibi quoniam rogasti me: ³³nonne ergo oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui misertus sum? ³⁴Et iratus dominus ejus tradidit eum tortoribus, quoadusque redderet universum debitum. ³⁵Sic et Pater meus cælestis faciet vobis, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris.