Matthew 14:22–33

²²Et statim compulit Jesus discipulos ascendere in naviculam, et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas. ²³Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi: ²⁴navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus: erat enim contrarius ventus. ²⁵Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare. ²⁶Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes: Quia phantasma est. Et præ timore clamaverunt. ²⁷Statimque Jesus locutus est eis, dicens: Habete fiduciam: ego sum, nolite timere. ²⁸Respondens autem Petrus, dixit: Domine, si tu es, jube me ad te venire super aquas. ²⁹At ipse ait: Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Jesum. ³⁰Videns vero ventum validum, timuit: et cum cœpisset mergi, clamavit dicens: Domine, salvum me fac. ³¹Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum: et ait illi: Modicæ fidei, quare dubitasti? ³²Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus. ³³Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes: Vere Filius Dei es.