Mark 5:22–43

²²Et venit quidam de archisynagogis nomine Jairus, et videns eum procidit ad pedes ejus, ²³et deprecabatur eum multum, dicens: Quoniam filia mea in extremis est, veni, impone manum super eam, ut salva sit, et vivat. ²⁴Et abiit cum illo, et sequebatur eum turba multa, et comprimebant eum. ²⁵Et mulier, quæ erat in profluvio sanguinis annis duodecim, ²⁶et fuerat multa perpessa a compluribus medicis: et erogaverat omnia sua, nec quidquam profecerat, sed magis deterius habebat: ²⁷cum audisset de Jesu, venit in turba retro, et tetigit vestimentum ejus: ²⁸dicebat enim: Quia si vel vestimentum ejus tetigero, salva ero. ²⁹Et confestim siccatus est fons sanguinis ejus: et sensit corpore quia sanata esset a plaga. ³⁰Et statim Jesus in semetipso cognoscens virtutem quæ exierat de illo, conversus ad turbam, aiebat: Quis tetigit vestimenta mea? ³¹Et dicebant ei discipuli sui: Vides turbam comprimentem te, et dicis: Quis me tetigit? ³²Et circumspiciebat videre eam, quæ hoc fecerat. ³³Mulier vero timens et tremens, sciens quod factum esset in se, venit et procidit ante eum, et dixit ei omnem veritatem. ³⁴Ille autem dixit ei: Filia, fides tua te salvam fecit: vade in pace, et esto sana a plaga tua. ³⁵Adhuc eo loquente, veniunt ab archisynagogo, dicentes: Quia filia tua mortua est: quid ultra vexas magistrum? ³⁶Jesus autem audito verbo quod dicebatur, ait archisynagogo: Noli timere: tantummodo crede. ³⁷Et non admisit quemquam se sequi nisi Petrum, et Jacobum, et Joannem fratrem Jacobi. ³⁸Et veniunt in domum archisynagogi, et videt tumultum, et flentes, et ejulantes multum. ³⁹Et ingressus, ait illis: Quid turbamini, et ploratis? puella non est mortua, sed dormit. ⁴⁰Et irridebant eum. Ipse vero ejectis omnibus assumit patrem, et matrem puellæ, et qui secum erant, et ingreditur ubi puella erat jacens. ⁴¹Et tenens manum puellæ, ait illi: Talitha cumi, quod est interpretatum: Puella (tibi dico), surge. ⁴²Et confestim surrexit puella, et ambulabat: erat autem annorum duodecim: et obstupuerunt stupore magno. ⁴³Et præcepit illis vehementer ut nemo id sciret: et dixit dari illi manducare.