Mark 10:17–30

¹⁷Et cum egressus esset in viam, procurrens quidam genu flexo ante eum, rogabat eum: Magister bone, quid faciam ut vitam æternam percipiam? ¹⁸Jesus autem dixit ei: Quid me dicis bonum? nemo bonus, nisi unus Deus. ¹⁹Præcepta nosti: ne adulteres, ne occidas, ne fureris, ne falsum testimonium dixeris, ne fraudem feceris, honora patrem tuum et matrem. ²⁰At ille respondens, ait illi: Magister, hæc omnia observavi a juventute mea. ²¹Jesus autem intuitus eum, dilexit eum, et dixit ei: Unum tibi deest: vade, quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me. ²²Qui contristatus in verbo, abiit mœrens: erat enim habens multas possessiones. ²³Et circumspiciens Jesus, ait discipulis suis: Quam difficile qui pecunias habent, in regnum Dei introibunt! ²⁴Discipuli autem obstupescebant in verbis ejus. At Jesus rursus respondens ait illis: Filioli, quam difficile est, confidentes in pecuniis, in regnum Dei introire! ²⁵Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum Dei. ²⁶Qui magis admirabantur, dicentes ad semetipsos: Et quis potest salvus fieri? ²⁷Et intuens illos Jesus, ait: Apud homines impossibile est, sed non apud Deum: omnia enim possibilia sunt apud Deum.

²⁸Et cœpit ei Petrus dicere: Ecce nos dimisimus omnia, et secuti sumus te. ²⁹Respondens Jesus, ait: Amen dico vobis: Nemo est qui reliquerit domum, aut fratres, aut sorores, aut patrem, aut matrem, aut filios, aut agros propter me et propter Evangelium, ³⁰qui non accipiat centies tantum, nunc in tempore hoc: domos, et fratres, et sorores, et matres, et filios, et agros, cum persecutionibus, et in sæculo futuro vitam æternam.