Luke 7:36–50

³⁶Rogabat autem illum quidam de pharisæis ut manducaret cum illo. Et ingressus domum pharisæi discubuit. ³⁷Et ecce mulier, quæ erat in civitate peccatrix, ut cognovit quod accubuisset in domo pharisæi, attulit alabastrum unguenti: ³⁸et stans retro secus pedes ejus, lacrimis cœpit rigare pedes ejus, et capillis capitis sui tergebat, et osculabatur pedes ejus, et unguento ungebat. ³⁹Videns autem pharisæus, qui vocaverat eum, ait intra se dicens: Hic si esset propheta, sciret utique quæ et qualis est mulier, quæ tangit eum: quia peccatrix est. ⁴⁰Et respondens Jesus, dixit ad illum: Simon, habeo tibi aliquid dicere. At ille ait: Magister, dic. ⁴¹Duo debitores erant cuidam fœneratori: unus debebat denarios quingentos, et alius quinquaginta. ⁴²Non habentibus illis unde redderent, donavit utrisque. Quis ergo eum plus diligit? ⁴³Respondens Simon dixit: Æstimo quia is cui plus donavit. At ille dixit: Recte judicasti. ⁴⁴Et conversus ad mulierem, dixit Simoni: Vides hanc mulierem? Intravi in domum tuam, aquam pedibus meis non dedisti: hæc autem lacrimis rigavit pedes meos, et capillis suis tersit. ⁴⁵Osculum mihi non dedisti: hæc autem ex quo intravit, non cessavit osculari pedes meos. ⁴⁶Oleo caput meum non unxisti: hæc autem unguento unxit pedes meos. ⁴⁷Propter quod dico tibi: remittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit multum. Cui autem minus dimittitur, minus diligit. ⁴⁸Dixit autem ad illam: Remittuntur tibi peccata. ⁴⁹Et cœperunt qui simul accumbebant, dicere intra se: Quis est hic qui etiam peccata dimittit? ⁵⁰Dixit autem ad mulierem: Fides tua te salvam fecit: vade in pace.