Luke 7:1–10

¹Cum autem implesset omnia verba sua in aures plebis, intravit Capharnaum. ²Centurionis autem cujusdam servus male habens, erat moriturus: qui illi erat pretiosus. ³Et cum audisset de Jesu, misit ad eum seniores Judæorum, rogans eum ut veniret et salvaret servum ejus. ⁴At illi cum venissent ad Jesum, rogabant eum sollicite, dicentes ei: Quia dignus est ut hoc illi præstes: ⁵diligit enim gentem nostram, et synagogam ipse ædificavit nobis. ⁶Jesus autem ibat cum illis. Et cum jam non longe esset a domo, misit ad eum centurio amicos, dicens: Domine, noli vexari: non enim sum dignus ut sub tectum meum intres: ⁷propter quod et meipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te: sed dic verbo, et sanabitur puer meus. ⁸Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites: et dico huic, Vade, et vadit: et alii, Veni, et venit: et servo meo, Fac hoc, et facit. ⁹Quo audito Jesus miratus est: et conversus sequentibus se turbis, dixit: Amen dico vobis, nec in Israël tantam fidem inveni. ¹⁰Et reversi, qui missi fuerant, domum, invenerunt servum, qui languerat, sanum.