¹⁴Et erat ejiciens dæmonium, et illud erat mutum. Et cum ejecisset dæmonium, locutus est mutus, et admiratæ sunt turbæ. ¹⁵Quidam autem ex eis dixerunt: In Beelzebub principe dæmoniorum ejicit dæmonia. ¹⁶Et alii tentantes, signum de cælo quærebant ab eo. ¹⁷Ipse autem ut vidit cogitationes eorum, dixit eis: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur, et domus supra domum cadet. ¹⁸Si autem et Satanas in seipsum divisus est, quomodo stabit regnum ejus? quia dicitis in Beelzebub me ejicere dæmonia. ¹⁹Si autem ego in Beelzebub ejicio dæmonia: filii vestri in quo ejiciunt? ideo ipsi judices vestri erunt. ²⁰Porro si in digito Dei ejicio dæmonia: profecto pervenit in vos regnum Dei. ²¹Cum fortis armatus custodit atrium suum, in pace sunt ea quæ possidet. ²²Si autem fortior eo superveniens vicerit eum, universa arma ejus auferet, in quibus confidebat, et spolia ejus distribuet. ²³Qui non est mecum, contra me est: et qui non colligit mecum, dispergit. ²⁴Cum immundus spiritus exierit de homine, ambulat per loca inaquosa, quærens requiem: et non inveniens dicit: Revertar in domum meam unde exivi. ²⁵Et cum venerit, invenit eam scopis mundatam, et ornatam. ²⁶Tunc vadit, et assumit septem alios spiritus secum, nequiores se, et ingressi habitant ibi. Et fiunt novissima hominis illius pejora prioribus.

Read in Logos

Public Domain