Leviticus 8–12

8¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Tolle Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, canistrum cum azymis: ³et congregabis omnem cœtum ad ostium tabernaculi. ⁴Fecit Moyses ut Dominus imperaverat. Congregataque omni turba ante fores tabernaculi, ⁵ait: Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri. ⁶Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavisset eos, ⁷vestivit pontificem subucula linea, accingens eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et desuper humerale imposuit, ⁸quod astringens cingulo aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas. ⁹Cidari quoque texit caput: et super eam, contra frontem, posuit laminam auream consecratam in sanctificatione, sicut præceperat ei Dominus. ¹⁰Tulit et unctionis oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellectili sua. ¹¹Cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque cum basi sua sanctificavit oleo. ¹²Quod fundens super caput Aaron, unxit eum, et consecravit: ¹³filios quoque ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.

¹⁴Obtulit et vitulum pro peccato: cumque super caput ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas, ¹⁵immolavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, tetigit cornua altaris per gyrum: quo expiato et sanctificato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus. ¹⁶Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jecoris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit super altare: ¹⁷vitulum cum pelle, et carnibus, et fimo, cremans extra castra, sicut præceperat Dominus. ¹⁸Obtulit et arietem in holocaustum: super cujus caput cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas, ¹⁹immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circuitum altaris. ²⁰Ipsumque arietem in frusta concidens, caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni, ²¹lotis prius intestinis et pedibus: totumque simul arietem incendit super altare, eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino, sicut præceperat ei. ²²Obtulit et arietem secundum in consecratione sacerdotum, posueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus suas: ²³quem cum immolasset Moyses, sumens de sanguine ejus, tetigit extremum auriculæ dextræ Aaron, et pollicem manus ejus dextræ, similiter et pedis. ²⁴Obtulit et filios Aaron: cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculæ singulorum dextræ, et pollices manus ac pedis dextri, reliquum fudit super altare per circuitum: ²⁵adipem vero, et caudam, omnemque pinguedinem quæ operit intestina, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit.

²⁶Tollens autem de canistro azymorum, quod erat coram Domino, panem absque fermento, et collyridam conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et armum dextrum, ²⁷tradens simul omnia Aaron et filiis ejus. Qui postquam levaverunt ea coram Domino, ²⁸rursum suscepta de manibus eorum, adolevit super altare holocausti, eo quod consecrationis esset oblatio, in odorem suavitatis, sacrificii Domino. ²⁹Tulitque pectusculum, elevans illud coram Domino, de ariete consecrationis in partem suam, sicut præceperat ei Dominus.

³⁰Assumensque unguentum, et sanguinem qui erat in altari, aspersit super Aaron et vestimenta ejus, et super filios illius ac vestes eorum. ³¹Cumque sanctificasset eos in vestitu suo, præcepit eis, dicens: Coquite carnes ante fores tabernaculi, et ibi comedite eas; panes quoque consecrationis edite, qui positi sunt in canistro, sicut præcepit mihi Dominus, dicens: Aaron et filii ejus comedent eos: ³²quidquid autem reliquum fuerit de carne et panibus, ignis absumet. ³³De ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus, usque ad diem quo complebitur tempus consecrationis vestræ; septem enim diebus finitur consecratio: ³⁴sicut et impræsentiarum factum est, ut ritus sacrificii compleretur. ³⁵Die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini, ne moriamini: sic enim mihi præceptum est. ³⁶Feceruntque Aaron et filii ejus cuncta quæ locutus est Dominus per manum Moysi.

9¹Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu Israël, dixitque ad Aaron: ²Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino. ³Et ad filios Israël loqueris: Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum, ⁴bovem et arietem pro pacificis: et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes: hodie enim Dominus apparebit vobis. ⁵Tulerunt ergo cuncta quæ jusserat Moyses ad ostium tabernaculi: ubi cum omnis multitudo astaret, ⁶ait Moyses: Iste est sermo, quem præcepit Dominus: facite, et apparebit vobis gloria ejus. ⁷Et dixit ad Aaron: Accede ad altare, et immola pro peccato tuo: offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo: cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut præcepit Dominus.

⁸Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo: ⁹cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui: in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus. ¹⁰Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, quæ sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut præceperat Dominus Moysi: ¹¹carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni. ¹²Immolavit et holocausti victimam: obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum. ¹³Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt; quæ omnia super altare cremavit igni, ¹⁴lotis aqua prius intestinis et pedibus.

¹⁵Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum: expiatoque altari, ¹⁶fecit holocaustum, ¹⁷addens in sacrificio libamenta, quæ pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque cæremoniis holocausti matutini. ¹⁸Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi: obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum. ¹⁹Adipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris, ²⁰posuerunt super pectora: cumque cremati essent adipes super altare, ²¹pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut præceperat Moyses.

²²Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit. ²³Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini: ²⁴et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turbæ, laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas.

10¹Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribulis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offerentes coram Domino ignem alienum: quod eis præceptum non erat. ²Egressusque ignis a Domino, devoravit eos, et mortui sunt coram Domino. ³Dixitque Moyses ad Aaron: Hoc est quod locutus est Dominus: Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens tacuit Aaron. ⁴Vocatis autem Moyses Misaële et Elisaphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos: Ite, et tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et asportate extra castra. ⁵Confestimque pergentes, tulerunt eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt foras, ut sibi fuerat imperatum. ⁶Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus: Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scindere, ne forte moriamini, et super omnem cœtum oriatur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus Israël, plangant incendium quod Dominus suscitavit: ⁷vos autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin peribitis: oleum quippe sanctæ unctionis est super vos. Qui fecerunt omnia juxta præceptum Moysi. ⁸Dixit quoque Dominus ad Aaron: ⁹Vinum, et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini: quia præceptum sempiternum est in generationes vestras: ¹⁰et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum; ¹¹doceatisque filios Israël omnia legitima mea quæ locutus est Dominus ad eos per manum Moysi.

¹²Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus, qui erant residui: Tollite sacrificium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanctorum est. ¹³Comedetis autem in loco sancto: quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, sicut præceptum est mihi. ¹⁴Pectusculum quoque quod oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in loco mundissimo tu et filii tui, et filiæ tuæ tecum: tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israël: ¹⁵eo quod armum et pectus, et adipes qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut præcepit Dominus. ¹⁶Inter hæc, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato, cum quæreret Moyses, exustum reperit: iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron, qui remanserant, ait: ¹⁷Cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto, quæ Sancta sanctorum est, et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et rogetis pro ea in conspectu Domini, ¹⁸præsertim cum de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et comedere debueritis eam in Sanctuario, sicut præceptum est mihi? ¹⁹Respondit Aaron: Oblata est hodie victima pro peccato, et holocaustum coram Domino: mihi autem accidit quod vides; quomodo potui comedere eam, aut placere Domino in cæremoniis mente lugubri? ²⁰Quod cum audisset Moyses, recepit satisfactionem.

11¹Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens: ²Dicite filiis Israël: Hæc sunt animalia quæ comedere debetis de cunctis animantibus terræ: ³omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in pecoribus, comedetis. ⁴Quidquid autem ruminat quidem, et habet ungulam, sed non dividit eam,…