Leviticus 21–23

21¹Dixit quoque Dominus ad Moysen: Loquere ad sacerdotes filios Aaron, et dices ad eos: Ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum, ²nisi tantum in consanguineis, ac propinquis, id est, super patre et matre, et filio, et filia, fratre quoque, ³et sorore virgine quæ non est nupta viro: ⁴sed nec in principe populi sui contaminabitur. ⁵Non radent caput, nec barbam, neque in carnibus suis facient incisuras. ⁶Sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus: incensum enim Domini, et panes Dei sui offerunt, et ideo sancti erunt. ⁷Scortum et vile prostibulum non ducent uxorem, nec eam quæ repudiata est a marito: quia consecrati sunt Deo suo, ⁸et panes propositionis offerunt. Sint ergo sancti, quia et ego sanctus sum, Dominus qui sanctifico eos. ⁹Sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro, et violaverit nomen patris sui, flammis exuretur.

¹⁰Pontifex, id est, sacerdos maximus inter fratres suos, super cujus caput fusum est unctionis oleum, et cujus manus in sacerdotio consecratæ sunt, vestitusque est sanctis vestibus, caput suum non discooperiet, vestimenta non scindet: ¹¹et ad omnem mortuum non ingredietur omnino: super patre quoque suo et matre non contaminabitur. ¹²Nec egredietur de sanctis, ne polluat sanctuarium Domini, quia oleum sanctæ unctionis Dei sui super eum est. Ego Dominus. ¹³Virginem ducet uxorem: ¹⁴viduam autem et repudiatam, et sordidam, atque meretricem non accipiet, sed puellam de populo suo: ¹⁵ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suæ: quia ego Dominus, qui sanctifico eum. ¹⁶Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ¹⁷Loquere ad Aaron: Homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam, non offeret panes Deo suo, ¹⁸nec accedet ad ministerium ejus: si cæcus fuerit, si claudus, si parvo vel grandi, vel torto naso, ¹⁹si fracto pede, si manu, ²⁰si gibbus, si lippus, si albuginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impetiginem in corpore, vel herniosus. ²¹Omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis, non accedet offerre hostias Domino, nec panes Deo suo: ²²vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario, ²³ita dumtaxat, ut intra velum non ingrediatur, nec accedat ad altare, quia maculam habet, et contaminare non debet sanctuarium meum. Ego Dominus qui sanctifico eos. ²⁴Locutus est ergo Moyses ad Aaron, et ad filios ejus, et ad omnem Israël cuncta quæ fuerant sibi imperata.

22¹Locutus quoque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere ad Aaron et ad filios ejus, ut caveant ab his quæ consecrata sunt filiorum Israël, et non contaminent nomen sanctificatorum mihi, quæ ipsi offerunt. Ego Dominus. ³Dic ad eos, et ad posteros eorum: Omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quæ consecrata sunt, et quæ obtulerunt filii Israël Domino, in quo est immunditia, peribit coram Domino. Ego sum Dominus. ⁴Homo de semine Aaron, qui fuerit leprosus, aut patiens fluxum seminis, non vescetur de his quæ sanctificata sunt mihi, donec sanetur. Qui tetigerit immundum super mortuo, et ex quo egreditur semen quasi coitus, ⁵et qui tangit reptile, et quodlibet immundum cujus tactus est sordidus, ⁶immundus erit usque ad vesperum, et non vescetur his quæ sanctificata sunt: sed cum laverit carnem suam aqua, ⁷et occubuerit sol, tunc mundatus vescetur de sanctificatis, quia cibus illius est. ⁸Morticinum et captum a bestia non comedent, nec polluentur in eis. Ego sum Dominus. ⁹Custodiant præcepta mea, ut non subjaceant peccato, et moriantur in sanctuario, cum polluerint illud. Ego Dominus qui sanctifico eos. ¹⁰Omnis alienigena non comedet de sanctificatis; inquilinus sacerdotis et mercenarius non vescentur ex eis. ¹¹Quem autem sacerdos emerit, et qui vernaculus domus ejus fuerit, his comedent ex eis. ¹²Si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit, de his quæ sanctificata sunt, et de primitiis non vescetur. ¹³Sin autem vidua, vel repudiata, et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui: sicut puella consueverat, aletur cibis patris sui. Omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem. ¹⁴Qui comederit de sanctificatis per ignorantiam, addet quintam partem cum eo quod comedit, et dabit sacerdoti in sanctuarium. ¹⁵Nec contaminabunt sanctificata filiorum Israël, quæ offerunt Domino: ¹⁶ne forte sustineant iniquitatem delicti sui, cum sanctificata comederint. Ego Dominus qui sanctifico eos.

¹⁷Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ¹⁸Loquere ad Aaron et filios ejus, et ad omnes filios Israël, dicesque ad eos: Homo de domo Israël, et de advenis qui habitant apud vos, qui obtulerit oblationem suam, vel vota solvens, vel sponte offerens, quidquid illud obtulerit in holocaustum Domini, ¹⁹ut offeratur per vos, masculus immaculatus erit ex bobus, et ovibus, et ex capris: ²⁰si maculam habuerit, non offeretis, neque erit acceptabile. ²¹Homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino, vel vota solvens, vel sponte offerens, tam de bobus quam de ovibus, immaculatum offeret ut acceptabile sit: omnis macula non erit in eo. ²²Si cæcum fuerit, si fractum, si cicatricem habens, si papulas, aut scabiem, aut impetiginem: non offeretis ea Domino, nec adolebitis ex eis super altare Domini. ²³Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest. ²⁴Omne animal, quod vel contritis, vel tusis, vel sectis ablatisque testiculis est, non offeretis Domino, et in terra vestra hoc omnino ne faciatis. ²⁵De manu alienigenæ non offeretis panes Deo vestro, et quidquid aliud dare voluerit, quia corrupta, et maculata sunt omnia: non suscipietis ea. ²⁶Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁷Bos, ovis et capra, cum genita fuerint, septem diebus erunt sub ubere matris suæ: die autem octavo, et deinceps, offerri poterunt Domino. ²⁸Sive illa bos, sive ovis, non immolabuntur una die cum fœtibus suis. ²⁹Si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino, ut possit esse placabilis, ³⁰eodem die comedetis eam: non remanebit quidquam in mane alterius diei. Ego Dominus. ³¹Custodite mandata mea, et facite ea. Ego Dominus. ³²Ne polluatis nomen meum sanctum, ut sanctificer in medio filiorum Israël. Ego Dominus qui sanctifico vos, ³³et eduxi de terra Ægypti, ut essem vobis in Deum. Ego Dominus.

23¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis sanctas. ³Sex diebus facietis opus: dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus: omne opus non facietis in eo: sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris. ⁴Hæ sunt ergo feriæ Domini sanctæ, quas celebrare debetis temporibus suis.

⁵Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est: ⁶et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis. ⁷Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque: omne opus servile non facietis in eo, ⁸sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior: nullumque servile opus facietis in eo. ⁹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ¹⁰Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestræ, ad sacerdotem: ¹¹qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum. ¹²Atque in eodem die quo manipulus consecratur, cædetur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini. ¹³Et libamenta offerentur cum eo, duæ decimæ similæ conspersæ oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum: liba quoque vini, quarta pars hin. ¹⁴Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Præceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.

¹⁵Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas, ¹⁶usque ad alteram diem expletionis hebdomadæ septimæ, id est, quinquaginta dies: et sic offeretis sacrificium novum Domino ¹⁷ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similæ fermentatæ, quos coquetis in primitias Domini. ¹⁸Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini. ¹⁹Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum. ²⁰Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus. ²¹Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum: omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris. ²²Postquam autem messueritis segetem terræ vestræ, nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis: sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.

²³Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁴Loquere filiis Israël: Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum: ²⁵omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.

²⁶Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁷Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus: affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino. ²⁸Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus: quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester. ²⁹Omnis anima, quæ afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis: ³⁰et quæ operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo. ³¹Nihil ergo operis facietis in eo: legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris. ³²Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis: a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.

³³Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ³⁴Loquere filiis Israël: A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feriæ tabernaculorum septem diebus…