Leviticus 16:1–18:30

¹Locutusque est Dominus ad Moysen post mortem duorum filiorum Aaron, quando offerentes ignem alienum interfecti sunt: ²et præcepit ei, dicens: Loquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni tempore ingrediatur sanctuarium, quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca, ut non moriatur (quia in nube apparebo super oraculum), ³nisi hæc ante fecerit: vitulum pro peccato offeret, et arietem in holocaustum. ⁴Tunica linea vestietur, feminalibus lineis verenda celabit: accingetur zona linea, cidarim lineam imponet capiti: hæc enim vestimenta sunt sancta: quibus cunctis, cum lotus fuerit, induetur. ⁵Suscipietque ab universa multitudine filiorum Israël duos hircos pro peccato, et unum arietem in holocaustum. ⁶Cumque obtulerit vitulum, et oraverit pro se et pro domo sua, ⁷duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii: ⁸mittensque super utrumque sortem, unam Domino, alteram capro emissario: ⁹cujus exierit sors Domino, offeret illum pro peccato: ¹⁰cujus autem in caprum emissarium, statuet eum vivum coram Domino, ut fundat preces super eo, et emittat eum in solitudinem.

¹¹His rite celebratis, offeret vitulum, et rogans pro se, et pro domo sua, immolabit eum: ¹²assumptoque thuribulo, quod de prunis altaris impleverit, et hauriens manu compositum thymiama in incensum, ultra velum intrabit in sancta: ¹³ut, positis super ignem aromatibus, nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est supra testimonium, et non moriatur. ¹⁴Tollet quoque de sanguine vituli, et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem.

¹⁵Cumque mactaverit hircum pro peccato populi, inferet sanguinem ejus intra velum, sicut præceptum est de sanguine vituli, ut aspergat e regione oraculi, ¹⁶et expiet sanctuarium ab immunditiis filiorum Israël, et a prævaricationibus eorum, cunctisque peccatis. Juxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii, quod fixum est inter eos, in medio sordium habitationis eorum. ¹⁷Nullus hominum sit in tabernaculo, quando pontifex sanctuarium ingreditur, ut roget pro se, et pro domo sua, et pro universo cœtu Israël, donec egrediatur. ¹⁸Cum autem exierit ad altare quod coram Domino est, oret pro se, et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua ejus per gyrum: ¹⁹aspergensque digito septies, expiet, et sanctificet illud ab immunditiis filiorum Israël.

²⁰Postquam emundaverit sanctuarium, et tabernaculum, et altare, tunc offerat hircum viventem: ²¹et posita utraque manu super caput ejus, confiteatur omnes iniquitates filiorum Israël, et universa delicta atque peccata eorum: quæ imprecans capiti ejus, emittet illum per hominem paratum, in desertum. ²²Cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam, et dimissus fuerit in deserto, ²³revertetur Aaron in tabernaculum testimonii, et depositis vestibus, quibus prius indutus erat, cum intraret sanctuarium, relictisque ibi, ²⁴lavabit carnem suam in loco sancto, indueturque vestibus suis. Et postquam egressus obtulerit holocaustum suum, ac plebis, rogabit tam pro se quam pro populo: ²⁵et adipem, qui oblatus est pro peccatis, adolebit super altare. ²⁶Ille vero, qui dimiserit caprum emissarium, lavabit vestimenta sua, et corpus aqua, et sic ingredietur in castra. ²⁷Vitulum autem, et hircum, qui pro peccato fuerant immolati, et quorum sanguis illatus est in sanctuarium, ut expiatio compleretur, asportabunt foras castra, et comburent igni tam pelles quam carnes eorum, ac fimum: ²⁸et quicumque combusserit ea, lavabit vestimenta sua et carnem aqua, et sic ingredietur in castra.

²⁹Eritque vobis hoc legitimum sempiternum: mense septimo, decima die mensis, affligetis animas vestras, nullumque opus facietis, sive indigena, sive advena qui peregrinatur inter vos. ³⁰In hac die expiatio erit vestri, atque mundatio ab omnibus peccatis vestris: coram Domino mundabimini. ³¹Sabbatum enim requietionis est, et affligetis animas vestras religione perpetua. ³²Expiabit autem sacerdos, qui unctus fuerit, et cujus manus initiatæ sunt ut sacerdotio fungatur pro patre suo: indueturque stola linea et vestibus sanctis, ³³et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare, sacerdotes quoque et universum populum. ³⁴Eritque vobis hoc legitimum sempiternum, ut oretis pro filiis Israël, et pro cunctis peccatis eorum semel in anno. Fecit igitur sicut præceperat Dominus Moysi.

17¹Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis Israël, dicens ad eos: Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens: ³Homo quilibet de domo Israël, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra, ⁴et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit: quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui. ⁵Ideo sacerdoti offerre debent filii Israël hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino. ⁶Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino: ⁷et nequaquam ultra immolabunt hostias suas dæmonibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum. ⁸Et ad ipsos dices: Homo de domo Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam, ⁹et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.

¹⁰Homo quilibet de domo Israël et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo, ¹¹quia anima carnis in sanguine est: et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animæ piaculo sit. ¹²Idcirco dixi filiis Israël: Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos. ¹³Homo quicumque de filiis Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra. ¹⁴Anima enim omnis carnis in sanguine est: unde dixi filiis Israël: Sanguinem universæ carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est: et quicumque comederit illum, interibit. ¹⁵Anima, quæ comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum: et hoc ordine mundus fiet. ¹⁶Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam.

18¹Locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Ego Dominus Deus vester: ³juxta consuetudinem terræ Ægypti, in qua habitastis, non facietis: et juxta morem regionis Chanaan, ad quam ego introducturus sum vos, non agetis, nec in legitimis eorum ambulabitis. ⁴Facietis judicia mea, et præcepta mea servabitis, et ambulabitis in eis. Ego Dominus Deus vester. ⁵Custodite leges meas atque judicia, quæ faciens homo, vivet in eis. Ego Dominus. ⁶Omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet, ut revelet turpitudinem ejus. Ego Dominus. ⁷Turpitudinem patris tui, turpitudinem matris tuæ non discooperies: mater tua est: non revelabis turpitudinem ejus. ⁸Turpitudinem uxoris patris tui non discooperies: turpitudo enim patris tui est. ⁹Turpitudinem sororis tuæ ex patre sive ex matre, quæ domi vel foris genita est, non revelabis. ¹⁰Turpitudinem filiæ filii tui vel neptis ex filia non revelabis: quia turpitudo tua est. ¹¹Turpitudinem filiæ uxoris patris tui, quam peperit patri tuo, et est soror tua, non revelabis. ¹²Turpitudinem sororis patris tui non discooperies: quia caro est patris tui. ¹³Turpitudinem sororis matris tuæ non revelabis, eo quod caro sit matris tuæ. ¹⁴Turpitudinem patrui tui non revelabis, nec accedes ad uxorem ejus, quæ tibi affinitate conjungitur. ¹⁵Turpitudinem nurus tuæ non revelabis, quia uxor filii tui est: nec discooperies ignominiam ejus. ¹⁶Turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis: quia turpitudo fratris tui est. ¹⁷Turpitudinem uxoris tuæ et filiæ ejus non revelabis. Filiam filii ejus, et filiam filiæ illius non sumes, ut reveles ignominiam ejus: quia caro illius sunt, et talis coitus incestus est. ¹⁸Sororem uxoris tuæ in pellicatum illius non accipies, nec revelabis turpitudinem ejus adhuc illa vivente.

¹⁹Ad mulierem quæ patitur menstrua non accedes, nec revelabis fœditatem ejus. ²⁰Cum uxore proximi tui non coibis, nec seminis commistione maculaberis. ²¹De semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus. ²²Cum masculo non commiscearis coitu femineo, quia abominatio est. ²³Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec miscebitur ei, quia scelus est. ²⁴Nec polluamini in omnibus his quibus contaminatæ sunt universæ gentes, quas ego ejiciam ante conspectum vestrum, ²⁵et quibus polluta est terra: cujus ego scelera visitabo, ut evomat habitatores suos. ²⁶Custodite legitima mea atque judicia, et non faciatis ex omnibus abominationibus istis, tam indigena quam colonus qui peregrinantur apud vos. ²⁷Omnes enim execrationes istas fecerunt accolæ terræ qui fuerunt ante vos, et polluerunt eam. ²⁸Cavete ergo ne et vos similiter evomat, cum paria feceritis, sicut evomuit gentem, quæ fuit ante vos. ²⁹Omnis anima, quæ fecerit de abominationibus his quippiam, peribit de medio populi sui. ³⁰Custodite mandata mea. Nolite facere quæ fecerunt hi qui fuerunt ante vos, et ne polluamini in eis. Ego Dominus Deus vester.