John 11:1–17

¹Erat autem quidam languens Lazarus a Bethania, de castello Mariæ et Marthæ sororis ejus. ²(Maria autem erat quæ unxit Dominum unguento, et extersit pedes ejus capillis suis: cujus frater Lazarus infirmabatur.) ³Miserunt ergo sorores ejus ad eum dicentes: Domine, ecce quem amas infirmatur. ⁴Audiens autem Jesus dixit eis: Infirmitas hæc non est ad mortem, sed pro gloria Dei, ut glorificetur Filius Dei per eam. ⁵Diligebat autem Jesus Martham, et sororem ejus Mariam, et Lazarum. ⁶Ut ergo audivit quia infirmabatur, tunc quidem mansit in eodem loco duobus diebus; ⁷deinde post hæc dixit discipulis suis: Eamus in Judæam iterum. ⁸Dicunt ei discipuli: Rabbi, nunc quærebant te Judæi lapidare, et iterum vadis illuc? ⁹Respondit Jesus: Nonne duodecim sunt horæ diei? Si quis ambulaverit in die, non offendit, quia lucem hujus mundi videt: ¹⁰si autem ambulaverit in nocte, offendit, quia lux non est in eo. ¹¹Hæc ait, et post hæc dixit eis: Lazarus amicus noster dormit: sed vado ut a somno excitem eum. ¹²Dixerunt ergo discipuli ejus: Domine, si dormit, salvus erit. ¹³Dixerat autem Jesus de morte ejus: illi autem putaverunt quia de dormitione somni diceret. ¹⁴Tunc ergo Jesus dixit eis manifeste: Lazarus mortuus est: ¹⁵et gaudeo propter vos, ut credatis, quoniam non eram ibi, sed eamus ad eum. ¹⁶Dixit ergo Thomas, qui dicitur Didymus, ad condiscipulos: Eamus et nos, ut moriamur cum eo. ¹⁷Venit itaque Jesus: et invenit eum quatuor dies jam in monumento habentem.