John 14–15

14¹Non turbetur cor vestrum. Creditis in Deum, et in me credite. ²In domo Patris mei mansiones multæ sunt; si quominus dixissem vobis: quia vado parare vobis locum. ³Et si abiero, et præparavero vobis locum, iterum venio, et accipiam vos ad meipsum: ut ubi sum ego, et vos sitis. ⁴Et quo ego vado scitis, et viam scitis. ⁵Dicit ei Thomas: Domine, nescimus quo vadis: et quomodo possumus viam scire? ⁶Dicit ei Jesus: Ego sum via, et veritas, et vita. Nemo venit ad Patrem, nisi per me. ⁷Si cognovissetis me, et Patrem meum utique cognovissetis: et amodo cognoscetis eum, et vidistis eum. ⁸Dicit ei Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. ⁹Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui videt me, videt et Patrem. Quomodo tu dicis: Ostende nobis Patrem? ¹⁰Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quæ ego loquor vobis, a meipso non loquor. Pater autem in me manens, ipse fecit opera. ¹¹Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? ¹²alioquin propter opera ipsa credite. Amen, amen dico vobis, qui credit in me, opera quæ ego facio, et ipse faciet, et majora horum faciet: quia ego ad Patrem vado. ¹³Et quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, hoc faciam: ut glorificetur Pater in Filio. ¹⁴Si quid petieritis me in nomine meo, hoc faciam.

¹⁵Si diligitis me, mandata mea servate: ¹⁶et ego rogabo Patrem, et alium Paraclitum dabit vobis, ut maneat vobiscum in æternum, ¹⁷Spiritum veritatis, quem mundus non potest accipere, quia non videt eum, nec scit eum: vos autem cognoscetis eum, quia apud vos manebit, et in vobis erit. ¹⁸Non relinquam vos orphanos: veniam ad vos. ¹⁹Adhuc modicum, et mundus me jam non videt. Vos autem videtis me: quia ego vivo, et vos vivetis. ²⁰In illo die vos cognoscetis quia ego sum in Patre meo, et vos in me, et ego in vobis. ²¹Qui habet mandata mea, et servat ea: ille est qui diligit me. Qui autem diligit me, diligetur a Patre meo: et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum. ²²Dicit ei Judas, non ille Iscariotes: Domine, quid factum est, quia manifestaturus es nobis teipsum, et non mundo? ²³Respondit Jesus, et dixit ei: Si quis diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus; ²⁴qui non diligit me, sermones meos non servat. Et sermonem, quem audistis, non est meus: sed ejus qui misit me, Patris. ²⁵Hæc locutus sum vobis apud vos manens. ²⁶Paraclitus autem Spiritus Sanctus, quem mittet Pater in nomine meo, ille vos docebit omnia, et suggeret vobis omnia quæcumque dixero vobis.

²⁷Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: non quomodo mundus dat, ego do vobis. Non turbetur cor vestrum, neque formidet. ²⁸Audistis quia ego dixi vobis: Vado, et venio ad vos. Si diligeretis me, gauderetis utique, quia vado ad Patrem: quia Pater major me est. ²⁹Et nunc dixi vobis priusquam fiat: ut cum factum fuerit, credatis. ³⁰Jam non multa loquar vobiscum: venit enim princeps mundi hujus, et in me non habet quidquam. ³¹Sed ut cognoscat mundus quia diligo Patrem, et sicut mandatum dedit mihi Pater, sic facio. Surgite, eamus hinc.

15¹Ego sum vitis vera, et Pater meus agricola est. ²Omnem palmitem in me non ferentem fructum, tollet eum, et omnem qui fert fructum, purgabit eum, ut fructum plus afferat. ³Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis. ⁴Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis. ⁵Ego sum vitis, vos palmites: qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere. ⁶Si quis in me non manserit, mittetur foras sicut palmes, et arescet, et colligent eum, et in ignem mittent, et ardet. ⁷Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis. ⁸In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum plurimum afferatis, et efficiamini mei discipuli.

⁹Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos. Manete in dilectione mea. ¹⁰Si præcepta mea servaveritis, manebitis in dilectione mea, sicut et ego Patris mei præcepta servavi, et maneo in ejus dilectione. ¹¹Hæc locutus sum vobis: ut gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur. ¹²Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos. ¹³Majorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam ponat quis pro amicis suis. ¹⁴Vos amici mei estis, si feceritis quæ ego præcipio vobis. ¹⁵Jam non dicam vos servos: quia servus nescit quid faciat dominus ejus. Vos autem dixi amicos: quia omnia quæcumque audivi a Patre meo, nota feci vobis. ¹⁶Non vos me elegistis, sed ego elegi vos, et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat: ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis. ¹⁷Hæc mando vobis: ut diligatis invicem.

¹⁸Si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit. ¹⁹Si de mundo fuissetis, mundus quod suum erat diligeret: quia vero de mundo non estis, sed ego elegi vos de mundo, propterea odit vos mundus. ²⁰Mementote sermonis mei, quem ego dixi vobis: non est servus major domino suo. Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt. ²¹Sed hæc omnia facient vobis propter nomen meum: quia nesciunt eum qui misit me. ²²Si non venissem, et locutus fuissem eis, peccatum non haberent: nunc autem excusationem non habent de peccato suo. ²³Qui me odit, et Patrem meum odit. ²⁴Si opera non fecissem in eis quæ nemo alius fecit, peccatum non haberent: nunc autem et viderunt, et oderunt et me, et Patrem meum. ²⁵Sed ut adimpleatur sermo, qui in lege eorum scriptus est: Quia odio habuerunt me gratis. ²⁶Cum autem venerit Paraclitus, quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me; ²⁷et vos testimonium perhibebitis, quia ab initio mecum estis.