John 12–21

12¹Jesus ergo ante sex dies Paschæ venit Bethaniam, ubi Lazarus fuerat mortuus, quem suscitavit Jesus. ²Fecerunt autem ei cœnam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo. ³Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi, et unxit pedes Jesu, et extersit pedes ejus capillis suis: et domus impleta est ex odore unguenti. ⁴Dixit ergo unus ex discipulis ejus, Judas Iscariotes, qui erat eum traditurus: ⁵Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis? ⁶Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quæ mittebantur, portabat. ⁷Dixit ergo Jesus: Sinite illam ut in diem sepulturæ meæ servet illud. ⁸Pauperes enim semper habetis vobiscum: me autem non semper habetis. ⁹Cognovit ergo turba multa ex Judæis quia illic est, et venerunt, non propter Jesum tantum, sed ut Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis.

¹⁰Cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent: ¹¹quia multi propter illum abibant ex Judæis, et credebant in Jesum. ¹²In crastinum autem, turba multa quæ venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Jesus Jerosolymam, ¹³acceperunt ramos palmarum, et processerunt obviam ei, et clamabant: Hosanna, benedictus qui venit in nomine Domini, rex Israël. ¹⁴Et invenit Jesus asellum, et sedit super eum, sicut scriptum est: ¹⁵Noli timere, filia Sion: ecce rex tuus venit sedens super pullum asinæ. ¹⁶Hæc non cognoverunt discipuli ejus primum: sed quando glorificatus est Jesus, tunc recordati sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecerunt ei. ¹⁷Testimonium ergo perhibebat turba, quæ erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento, et suscitavit eum a mortuis. ¹⁸Propterea et obviam venit ei turba: quia audierunt eum fecisse hoc signum. ¹⁹Pharisæi ergo dixerunt ad semetipsos: Videtis quia nihil proficimus? ecce mundus totus post eum abiit.

²⁰Erant autem quidam gentiles, ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo. ²¹Hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilææ, et rogabant eum, dicentes: Domine, volumus Jesum videre. ²²Venit Philippus, et dicit Andreæ; Andreas rursum et Philippus dixerunt Jesu. ²³Jesus autem respondit eis, dicens: Venit hora, ut clarificetur Filius hominis. ²⁴Amen, amen dico vobis, nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit, ²⁵ipsum solum manet: si autem mortuum fuerit, multum fructum affert. Qui amat animam suam, perdet eam; et qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam æternam custodit eam. ²⁶Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit. Si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater meus. ²⁷Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc: ²⁸Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de cælo: Et clarificavi, et iterum clarificabo. ²⁹Turba ergo, quæ stabat, et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant: Angelus ei locutus est. ³⁰Respondit Jesus, et dixit: Non propter me hæc vox venit, sed propter vos. ³¹Nunc judicium est mundi: nunc princeps hujus mundi ejicietur foras. ³²Et ego, si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum. ³³(Hoc autem dicebat, significans qua morte esset moriturus.)

³⁴Respondit ei turba: Nos audivimus ex lege, quia Christus manet in æternum: et quomodo tu dicis: Oportet exaltari Filium hominis? quis est iste Filius hominis? ³⁵Dixit ergo eis Jesus: Adhuc modicum, lumen in vobis est. Ambulate dum lucem habetis, ut non vos tenebræ comprehendant; et qui ambulant in tenebris, nescit quo vadat. ³⁶Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis sitis. Hæc locutus est Jesus, et abiit et abscondit se ab eis.

³⁷Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum; ³⁸ut sermo Isaiæ prophetæ impleretur, quem dixit:

Domine, quis credidit auditui nostro?

et brachium Domini cui revelatum est?

³⁹Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias:

⁴⁰Excæcavit oculos eorum, et induravit cor eorum

ut non videant oculis, et non intelligant corde,

et convertantur, et sanem eos.

⁴¹Hæc dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo.

⁴²Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum: sed propter pharisæos non confitebantur, ut e synagoga non ejicerentur. ⁴³Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei. ⁴⁴Jesus autem clamavit, et dixit: Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me. ⁴⁵Et qui videt me, videt eum qui misit me. ⁴⁶Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat. ⁴⁷Et si quis audierit verba mea, et non custodierit, ego non judico eum; non enim veni ut judicem mundum, sed ut salvificem mundum. ⁴⁸Qui spernit me et non accipit verba mea, habet qui judicet eum. Sermo quem locutus sum, ille judicabit eum in novissimo die. ⁴⁹Quia ego ex meipso non sum locutus, sed qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar. ⁵⁰Et scio quia mandatum ejus vita æterna est: quæ ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor.

13¹Ante diem festum Paschæ, sciens Jesus quia venit hora ejus ut transeat ex hoc mundo ad Patrem: cum dilexisset suos, qui erant in mundo, in finem dilexit eos. ²Et cœna facta, cum diabolus jam misisset in cor ut traderet eum Judas Simonis Iscariotæ: ³sciens quia omnia dedit ei Pater in manus, et quia a Deo exivit, et ad Deum vadit: ⁴surgit a cœna, et ponit vestimenta sua, et cum accepisset linteum, præcinxit se. ⁵Deinde mittit aquam in pelvim, et cœpit lavare pedes discipulorum, et extergere linteo, quo erat præcinctus. ⁶Venit ergo ad Simonem Petrum. Et dicit ei Petrus: Domine, tu mihi lavas pedes? ⁷Respondit Jesus, et dixit ei: Quod ego facio, tu nescis modo: scies autem postea. ⁸Dicit ei Petrus: Non lavabis mihi pedes in æternum. Respondit ei Jesus: Si non lavero te, non habebis partem mecum. ⁹Dicit ei Simon Petrus: Domine, non tantum pedes meos, sed et manus, et caput. ¹⁰Dicit ei Jesus: Qui lotus est, non indiget nisi ut pedes lavet, sed est mundus totus. Et vos mundi estis, sed non omnes. ¹¹Sciebat enim quisnam esset qui traderet eum; propterea dixit: Non estis mundi omnes. ¹²Postquam ergo lavit pedes eorum, et accepit vestimenta sua, cum recubuisset iterum, dixit eis: Scitis quid fecerim vobis? ¹³Vos vocatis me Magister et Domine, et bene dicitis: sum etenim. ¹⁴Si ergo ego lavi pedes vestros, Dominus et Magister, et vos debetis alter alterius lavare pedes. ¹⁵Exemplum enim dedi vobis, ut quemadmodum ego feci vobis, ita et vos faciatis. ¹⁶Amen, amen dico vobis: non est servus major domino suo: neque apostolus major est eo qui misit illum. ¹⁷Si hæc scitis, beati eritis si feceritis ea. ¹⁸Non de omnibus vobis dico: ego scio quos elegerim; sed ut adimpleatur Scriptura: Qui manducat mecum panem, levabit contra me calcaneum suum. ¹⁹Amodo dico vobis, priusquam fiat: ut cum factum fuerit, credatis quia ego sum. ²⁰Amen, amen dico vobis: qui accipit si quem misero, me accipit; qui autem me accipit, accipit eum qui me misit.

²¹Cum hæc dixisset Jesus, turbatus est spiritu: et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. ²²Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, hæsitantes de quo diceret. ²³Erat ergo recumbens unus ex discipulis ejus in sinu Jesu, quem diligebat Jesus. ²⁴Innuit ergo huic Simon Petrus, et dixit ei: Quis est, de quo dicit? ²⁵Itaque cum recubuisset ille supra pectus Jesu, dicit ei: Domine, quis est? ²⁶Respondit Jesus: Ille est cui ego intinctum panem porrexero. Et cum intinxisset panem, dedit Judæ Simonis Iscariotæ. ²⁷Et post buccellam, introivit in eum Satanas. Et dixit ei Jesus: Quod facis, fac citius. ²⁸Hoc autem nemo scivit discumbentium ad quid dixerit ei. ²⁹Quidam enim putabant, quia loculos habebat Judas, quod dixisset ei Jesus: Eme ea quæ opus sunt nobis ad diem festum: aut egenis ut aliquid daret. ³⁰Cum ergo accepisset ille buccellam, exivit continuo. Erat autem nox.

³¹Cum ergo exisset, dixit Jesus: Nunc clarificatus est Filius hominis, et Deus clarificatus est in eo. ³²Si Deus clarificatus est in eo, et Deus clarificabit eum in semetipso: et continuo clarificabit eum. ³³Filioli, adhuc modicum vobiscum sum. Quæretis me; et sicut dixi Judæis, quo ego vado, vos non potestis venire: et vobis dico modo. ³⁴Mandatum novum do vobis: ut diligatis invicem: sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem. ³⁵In hoc cognoscent omnes quia discipuli mei estis, si dilectionem habueritis ad invicem.

³⁶Dicit ei Simon Petrus: Domine, quo vadis? Respondit Jesus: Quo ego vado non potes me modo sequi: sequeris autem postea. ³⁷Dicit ei Petrus: Quare non possum te sequi modo? animam meam pro te ponam. ³⁸Respondit ei Jesus: Animam tuam pro me pones? amen, amen dico tibi: non cantabit gallus, donec ter me neges.

14¹Non turbetur cor vestrum. Creditis in Deum, et in me credite. ²In domo Patris mei mansiones multæ sunt; si quominus dixissem vobis: quia vado parare vobis locum. ³Et si abiero, et præparavero vobis locum, iterum venio, et accipiam vos ad meipsum: ut ubi sum ego, et vos sitis. ⁴Et quo ego vado scitis, et viam scitis. ⁵Dicit ei Thomas: Domine, nescimus quo vadis: et quomodo possumus viam scire? ⁶Dicit ei Jesus: Ego sum via, et veritas, et vita. Nemo venit ad Patrem, nisi per me. ⁷Si cognovissetis me, et Patrem meum utique cognovissetis: et amodo cognoscetis eum, et vidistis eum. ⁸Dicit ei Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. ⁹Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui videt me, videt et Patrem. Quomodo tu dicis: Ostende nobis Patrem? ¹⁰Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quæ ego loquor vobis, a meipso non loquor. Pater autem in me manens, ipse fecit opera. ¹¹Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? ¹²alioquin propter opera ipsa credite. Amen, amen dico vobis, qui credit in me, opera quæ ego facio, et ipse faciet, et majora horum faciet: quia ego ad Patrem vado. ¹³Et…