Job 38–39

38¹Respondens autem Dominus Job de turbine, dixit:

²Quis est iste involvens sententias

sermonibus imperitis?

³Accinge sicut vir lumbos tuos:

interrogabo te, et responde mihi.

⁴Ubi eras quando ponebam fundamenta terræ?

indica mihi, si habes intelligentiam.

⁵Quis posuit mensuras ejus, si nosti?

vel quis tetendit super eam lineam?

⁶Super quo bases illius solidatæ sunt?

aut quis demisit lapidem angularem ejus,

⁷cum me laudarent simul astra matutina,

et jubilarent omnes filii Dei?

⁸Quis conclusit ostiis mare,

quando erumpebat quasi de vulva procedens;

⁹cum ponerem nubem vestimentum ejus,

et caligine illud quasi pannis infantiæ obvolverem?

¹⁰Circumdedi illud terminis meis,

et posui vectem et ostia,

¹¹et dixi: Usque huc venies, et non procedes amplius,

et hic confringes tumentes fluctus tuos.

¹²Numquid post ortum tuum præcepisti diluculo,

et ostendisti auroræ locum suum?

¹³Et tenuisti concutiens extrema terræ,

et excussisti impios ex ea?

¹⁴Restituetur ut lutum signaculum,

et stabit sicut vestimentum:

¹⁵auferetur ab impiis lux sua,

et brachium excelsum confringetur.

¹⁶Numquid ingressus es profunda maris,

et in novissimis abyssi deambulasti?

¹⁷Numquid apertæ sunt tibi portæ mortis,

et ostia tenebrosa vidisti?

¹⁸Numquid considerasti latitudinem terræ?

indica mihi, si nosti, omnia:

¹⁹in qua via lux habitet,

et tenebrarum quis locus sit:

²⁰ut ducas unumquodque ad terminos suos,

et intelligas semitas domus ejus.

²¹Sciebas tunc quod nasciturus esses,

et numerum dierum tuorum noveras?

²²Numquid ingressus es thesauros nivis,

aut thesauros grandinis aspexisti,

²³quæ præparavi in tempus hostis,

in diem pugnæ et belli?

²⁴Per quam viam spargitur lux,

dividitur æstus super terram?

²⁵Quis dedit vehementissimo imbri cursum,

et viam sonantis tonitrui,

²⁶ut plueret super terram absque homine in deserto,

ubi nullus mortalium commoratur;

²⁷ut impleret inviam et desolatam,

et produceret herbas virentes?

²⁸Quis est pluviæ pater?

vel quis genuit stillas roris?

²⁹De cujus utero egressa est glacies?

et gelu de cælo quis genuit?

³⁰In similitudinem lapidis aquæ durantur,

et superficies abyssi constringitur.

³¹Numquid conjungere valebis micantes stellas Pleiadas,

aut gyrum Arcturi poteris dissipare?

³²Numquid producis luciferum in tempore suo,

et vesperum super filios terræ consurgere facis?

³³Numquid nosti ordinem cæli,

et pones rationem ejus in terra?

³⁴Numquid elevabis in nebula vocem tuam,

et impetus aquarum operiet te?

³⁵Numquid mittes fulgura, et ibunt,

et revertentia dicent tibi: Adsumus?

³⁶Quis posuit in visceribus hominis sapientiam?

vel quis dedit gallo intelligentiam?

³⁷Quis enarrabit cælorum rationem?

et concentum cæli quis dormire faciet?

³⁸Quando fundebatur pulvis in terra,

et glebæ compingebantur?

³⁹Numquid capies leænæ prædam,

et animam catulorum ejus implebis,

⁴⁰quando cubant in antris,

et in specubus insidiantur?

⁴¹Quis præparat corvo escam suam,

quando pulli ejus clamant ad Deum,

vagantes, eo quod non habeant cibos?

39¹Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,

vel parturientes cervas observasti?

²Dinumerasti menses conceptus earum,

et scisti tempus partus earum?

³Incurvantur ad fœtum, et pariunt,

et rugitus emittunt.

⁴Separantur filii earum, et pergunt ad pastum:

egrediuntur, et non revertuntur ad eas.

⁵Quis dimisit onagrum liberum,

et vincula ejus quis solvit?

⁶cui dedi in solitudine domum,

et tabernacula ejus in terra salsuginis.

⁷Contemnit multitudinem civitatis:

clamorem exactoris non audit.

⁸Circumspicit montes pascuæ suæ,

et virentia quæque perquirit.

⁹Numquid volet rhinoceros servire tibi,

aut morabitur ad præsepe tuum?

¹⁰Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,

aut confringet glebas vallium post te?

¹¹Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,

et derelinques ei labores tuos?

¹²Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,

et aream tuam congreget?

¹³Penna struthionis similis est

pennis herodii et accipitris.

¹⁴Quando derelinquit ova sua in terra,

tu forsitan in pulvere calefacies ea?

¹⁵Obliviscitur quod pes conculcet ea,

aut bestia agri conterat.

¹⁶Duratur ad filios suos, quasi non sint sui:

frustra laboravit, nullo timore cogente.

¹⁷Privavit enim eam Deus sapientia,

nec dedit illi intelligentiam.

¹⁸Cum tempus fuerit, in altum alas erigit:

deridet equum et ascensorem ejus.

¹⁹Numquid præbebis equo fortitudinem,

aut circumdabis collo ejus hinnitum?

²⁰Numquid suscitabis eum quasi locustas?

gloria narium ejus terror.

²¹Terram ungula fodit; exultat audacter:

in occursum pergit armatis.

²²Contemnit pavorem,

nec cedit gladio.

²³Super ipsum sonabit pharetra;

vibrabit hasta et clypeus:

²⁴fervens et fremens sorbet terram,

nec reputat tubæ sonare clangorem.

²⁵Ubi audierit buccinam, dicit: Vah!

procul odoratur bellum:

exhortationem ducum, et ululatum exercitus.

²⁶Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,

expandens alas suas ad austrum?

²⁷Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,

et in arduis ponet nidum suum?

²⁸In petris manet,

et in præruptis silicibus commoratur,

atque inaccessis rupibus.

²⁹Inde contemplatur escam,

et de longe oculi ejus prospiciunt.

³⁰Pulli ejus lambent sanguinem:

et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.

³¹Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:

³²Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit?

utique qui arguit Deum, debet respondere ei.

³³Respondens autem Job Domino, dixit:

³⁴Qui leviter locutus sum, respondere quid possum?

manum meam ponam super os meum.

³⁵Unum locutus sum, quod utinam non dixissem:

et alterum, quibus ultra non addam.